Kiedy Massimo Vacchetta po raz pierwszy spotkał Ninnę, nie miał (i zupełnie nie mógł mieć) pojęcia, że odwróci ona jego całe życie do góry nogami. Do tej pory zajmował się raczej bydłem, niż niewielkimi stworzeniami i bardziej interesował go jego wygląd zewnętrzny, niż życie w zgodzie ze sobą. Co takiego Massimo ujrzał w 25-gramowym bezbronnym i opuszczonym jeżyku, że od tamtego dnia jego świat już nigdy nie był taki sam?

„25 gramów szczęścia” to było moje zauroczenie od pierwszego wejrzenia. Oczywiście tym, co pierwsze rzuciło mi się w oczy, była cudowna okładka. Bije z niej prostota, ale zdecydowanie przyciąga uwagę, zwłaszcza wielbicieli zwierząt i... jeży. Kiedy przeczytałam opis i dowiedziałam się, że nie jest to powieść, a historia weterynarza, który opiekuje się jeżami, to przyznaję – przez chwilę ogarnęło mnie zwątpienie. Obawiałam się, że nie jest to książka do mnie – lubię te małe zwierzątka, ale czy na tyle, żeby poznawać wszystkie szczegóły opieki nad nimi? Wiadomo, że dużo zależy od stylu i języka autora, ale istniało ryzyko znudzenia się już po kilkunastu stronach. Dzisiaj wiem, że na szczęście moja intuicja po raz kolejny mnie nie zawiodła i coś przyciągało mnie do tej książki jak magnes. Zapewniam Was – już po zapoznaniu się z pierwszą stroną byłam pewna, że nie pożałuję decyzji sięgnięcia po tę historię!

Antonelli Tomaselli udało się coś niewiarygodnego – z wielogodzinnych rozmów z Massimo Vacchettą udało jej się napisać książkę opowiedzianą jakby jego słowami. Podczas czytania często miałam wrażenie, jakbym to właśnie ja rozmawiała z Massimo, a on opowiadał mi swoje niesamowite losy. Przeżywałam jego przygody z jeżami razem z nim i chociaż wcześniej bym się zupełnie tego nie spodziewała, to ta publikacja mocno wpłynęła na moje emocje oraz myśli i doprowadziła do kilku wzruszeń. Moim zdaniem magia książek to właśnie ta moc, która wpływa na nas i nasze uczucia, a w „25 gramach szczęścia” udało mi się to znaleźć. Zupełnie nie mogłam się od niej oderwać!

Ta niewielka objętościowo książka jest w stanie przekazać więcej, niż niejedno kilkusetstronicowe tomiszcze. Jeżeli kochacie zwierzęta, to jest to dla Was pozycja obowiązkowa. Bardzo chciałabym się czegoś doczepić, ale nie potrafię! Jedyne, czego mi brakowało, to zdjęć bohaterów książki, ośrodka prowadzonego przez Massimo czy chociażby obchodów Dnia Jeża. „25 gramów szczęścia” jednak broni się sama, przede wszystkim tym, jak oddziałuje na wyobraźnię i emocje. Cieszę się, że ta historia trafiła do mnie, tak jak pewnego dnia Ninna stanęła na drodze Massimo. Chyba każdy z nas chciałby jak bohater tej książki pewnego dnia odnaleźć swój cel w życiu, któremu mógłby się całkowicie i z miłością poświęcić. Książka ta uczy też doceniać to co mamy, może nawet jak trochę przewartościować swoje życie, a przede wszystkim szanować zwierzęta – także te najmniejsze.

Autor: Massimo Vacchetta, Antonella Tomaselli
Tytuł: 25 gramów szczęścia
Tytuł oryginału: 25 grammi di felicita
Wydawnictwo: Quello
Liczba stron: 208



Na koniec mam ogromną przyjemność zaprosić Was do udziału w konkursie, w którym do zdobycia jest jeden z trzech egzemplarzy książki "25 gramów szczęścia" autorstwa Massimo Vacchetty i Antonelli Tomaselli :) Wystarczy wykonać jedno zadanie – więcej szczegółów w poniżej!

Regulamin:

1. Organizatorem konkursu jest autorka bloga Oczarowana Książkami we współpracy z Wydawnictwem Quello (sponsorem nagród).

2. Do zdobycia są trzy nowe egzemplarze "25 gramów szczęścia" Massimo Vacchetty i Antonelli Tomaselli.

3. W konkursie zostanie wytypowanych 3 zwycięzców, którzy zostaną nagrodzeni za najlepiej wykonane zadanie. Wybór zostanie dokonany na podstawie subiektywnej opinii autorki bloga Oczarowana Książkami.

4. Każde zgłoszenie mailowe zostanie potwierdzone. W przypadku wątpliwości dowodem zgłoszenia się w terminie będzie zrzut ekranu z wysłanym mailem.

5. Konkurs rozpoczyna się 14.03. i trwa do 21.03.2019 r. do godziny 23:59. Wyniki zostaną ogłoszone w ciągu trzech dni od jego zakończenia.

6. Uczestnik może nadesłać tylko jedną odpowiedź do Zadania.

7. W konkursie mogą wziąć udział jedynie osoby posiadające adres korespondencyjny w Polsce.

8. Zwycięzcy zostaną poinformowani o wygranej mailem i będą mieli 7 dni na przesłanie danych adresowych – jeżeli tego nie zrobią, zostaną wytypowani kolejni laureaci. Dane osobowe nie będą przechowywane, zostaną wykorzystane jedynie w celu wysłania nagrody.

9. Wzięcie udziału w konkursie jest jednoznaczne z akceptacją regulaminu.

Zadanie:

Autor „25 gramów szczęścia” przeżywa wzloty i upadki, a książka pełna jest anegdot związanych z jeżami. Teraz czas na zadanie dla Was: opiszcie jakąś przygodę ze sobą i zwierzętami w roli głównej. Historie mogą być z życia wzięte, ale możecie też dać ponieść się fantazji. Zresztą zawsze może to być prawdziwa sytuacja, doprawiona odrobiną wyobraźni – dlaczego nie? ;)

Zgłoszenie należy wysłać na maila: oczarowana.ksiazkami@gmail.com (w tytule wpisując: Konkurs z „50 gramów szczęścia”). Pamiętajcie o podaniu nicka, który ułatwi ogłoszenie wyników

Jeżeli macie pytania lub wątpliwości, zgłaszajcie je pod postem lub na podanego powyżej maila.

Życzę udanej zabawy :)
Powodzenia!

Shauna Niequist, jak sama o sobie pisze, jest żoną wspaniałego męża oraz matką dwójki cudownych dzieci. Ma także pracę, w której się realizuje i czuje się potrzebna. Nadchodzi jednak dzień, kiedy postanawia przewartościować swoje życie. Wbrew utrzymywanym przed samą sobą pozorom, nie czuje się szczęśliwa, jest ciągle zmęczona, ma zdecydowanie zbyt mało czasu dla bliskich i nawet organizm daje jej już znaki, że coś jest nie tak. Patrząc na opis i zapowiedzi „Pięknego życia” spodziewałam się publikacji trochę innego typu, połączenia poradnika i książki motywacyjnej. Pozycja ta to jednak historia kobiety, która w końcu zrozumiała, co jest w życiu najważniejsze i postanowiła dostosować do tego swoją codzienność.

Mocną stroną książki są wspomnienia autorki połączone z motywacją czytelnika do zmieniania własnego życia na lepsze – do tego Shauna Niequist robi to w bardzo wdzięczny, nienachalny sposób. Nie zachęca też do zmuszania się do osiągania coraz lepszych wyników, co często łączy się z przekraczaniem własnych możliwości. Zamiast tego namawia czytelników do zadbania o swoją stronę duchową, dzięki czemu skorzystamy nie tylko my, ale przede wszystkim nasi bliscy. Według Shauny zmiana priorytetów jest naprawdę ważna i okazuje się trudnym do zbudowania fundamentem, kiedy wciąż jesteśmy przytłaczani oczekiwaniami innych ludzi wobec nas.

Autorka często porusza też problemy, które są mi bliskie. Podejrzewam zresztą, że zna je z doświadczenia również wielu z Was. Mam tu na myśli między innymi nadmierną ambicję, dążenie do bycia idealnym czy niezdrowy perfekcjonizm. Każdy z nas ma w życiu coś, co wydaje mu się ważne, ale gdyby się głębiej nad tym zastanowić – tak naprawdę nie jest. Shauna stara się poprzez swoją książkę przekazać, że powinniśmy przemyśleć swoje postępowanie, czasami przystopować i zrelaksować się, mając przy tym świadomość tego, co jest w rzeczywistości ważne. Shauna Niequist pisze także o tym, jak często sami siebie krzywdzimy, biorąc na siebie zbyt wiele obowiązków, chociaż niejednokrotnie wcale nie jest to konieczne.

Interesującym zabiegiem wydawnictwa okazało się zastosowanie obwoluty-kolorowanki, dzięki czemu czytelnik może mieć w pewnym stopniu wpływ na wygląd swojego egzemplarza. Poza tym wiele osób lubi antystresowe kolorowanki, a ta forma znakomicie komponuje się z treścią „Pięknego życia”.

Uprzedzam, że jeżeli nie jesteście katolikami czy osobami kierującymi się w swoim życiu wiarą, to powinniście zastanowić się przed sięgnięciem po tę pozycję, ponieważ autorka często pisze o Bogu, który jest dla niej niezykle ważny. Dodam, że opisuje po prostu swoje odczucia i w żaden sposób nie próbuje nikogo nawracać, ale o swojej wierze pisze w naprawdę piękny sposób.

Nie jestem w stanie jednoznacznie sklasyfikować i ocenić tej pozycji. Z jednej strony zmusiła mnie ona do głębszej refleksji nad swoim życiem, a nawet wprowadzeniem do niego pewnych zmian. Podczas czytania miałam jednak poczucie, że autorka przeszła na jasną stronę w zbyt drastyczny sposób, na jaki większość ludzi nie mogłaby sobie pozwolić. Inspiracje i przemyślenia, które nachodzą czytelnika podczas zapoznawania się z książką Shauny Niequist są bezcenne i ponadczasowe, jednak momentami męczące są zbyt entuzjastyczne opisy autorki. Nie uważam się za pesymistkę, jednak nie wierzę, że istnieje możliwość stworzenia z życia całkowicie bezpiecznej przystani, gdzie każdy problem zostanie w końcu rozwiązany i wniesie ostatecznie coś dobrego. Do takiego sposobu myślenia chyba nikt mnie nie przekona. Nie potrafię się też zgodzić z kilkoma innymi twierdzeniami Shauny Niequist, jednak nie zmienia to faktu, że serdecznie polecam tę książkę, gdyż dzięki przemyśleniu wielu poruszonych w niej zagadnień można chociaż trochę zmienić swoją codzienność na lepsze – moim zdaniem to wystarczający argument, aby po tę pozycję sięgnąć. Może i jest chwilami trochę zbyt „cukierkowa”, ale dzięki temu daje nadzieję na nadejście lepszych dni. Życie jest piękne, trzeba tylko sobie dać szansę, żeby to dostrzec.

Autor: Shauna Niequist
Tytuł: Piękne życie
Tytuł oryginału: Present Over Perfect. Leaving Behind Frantic for a Simpler, More Soulful Way of Living
Wydawnictwo: Znak
Liczba stron: 235

Książka „#WstydźSię! O jednej z najbardziej niedocenianych sił rządzących światem” to pozycja, obok której nie można przejść obojętnie. Już sama okładka przyciąga wzrok i wręcz krzyczy, żeby zwrócić na nią uwagę. Temat, który porusza wzbudza burzliwe dyskusje, ponieważ mowa tu o publicznym napiętnowaniu w mediach społecznościowych i wiążącym się z nim wstydzie. Jon Ronson w książce wspomina również o korzeniach publicznego upokarzania i jego skutkach, a wszystko o czym pisze obrazuje przykładami z życia. W książce pojawia się kilka historii osób będącymi ofiarami swoich czynów, jednak czy zawsze kara za błędy była adekwatna do winy?

Jon Ronson postanowił wziąć na swoje barki temat, który jest bardzo aktualny, ale też niesamowicie ciężki. Pomysł pojawił się w myślach autora w momencie, kiedy spambot na Twitterze ukradł jego tożsamość. Piętnowanie w mediach społecznościowych to temat rzeka, a skutki takiego postępowania bywają przerażająco brutalne i to na skalę globalną. Tak naprawdę ten problem pojawił się i błyskawicznie rozwinął w ostatnich latach, kiedy to dostęp do Internetu stał się powszechny. Czytając książkę należy pamiętać, że takie działania mają miejsce również w Polsce, co najlepiej obrazują hejterzy.

Niestety, nie tylko im można coś zarzucić... Naprawdę aż czasami nie chce się wierzyć, jak nierozważnie postępują internauci w sieci. Przeraża również to, że obecnie większość dzieci korzysta z zasobów Internetu bez żadnej kontroli i sama byłam raz świadkiem, do czego potrafią się posunąć w wirtualnym świecie, a przecież skutki takich działań pozostają w Internecie na zawsze.

Jon Ronson w swojej książce przedstawił może skrajne przypadki, ale też w krajach anglojęzycznych media społecznościowe mają większy zasięg, a tym samym siłę rażenia. W trakcie czytania książki pojawiają się w związku z tym pytania, na przykład dlaczego dla niektórych konsekwencje działań są większe niż dla innych? Tak wielu ludzi wrzuca na swoje profile społecznościowe rzeczy na każdym poziomie absurdu, a jednak nie tracą pracy czy dobrego imienia jak bohaterowie publikacji Ronsona. Niestety, mimo kilku prób autorowi nie udało się odnaleźć odpowiedzi na to pytanie.

Dzięki książce dowiedziałam się, że istnieją już firmy, które zajmują się naprawą reputacji w sieci. W rzeczywistości jest to wbrew pozorom bardzo trudne i czasochłonne, a efekty nie są wieczne, bo to, co raz znalazło się w Internecie, prawdopodobnie nigdy całkowicie nie zniknie – miejmy tego świadomość. W związku z powyższym na taką usługę stać jedynie nielicznych.

Po „#WstydźSię!” nie spodziewajcie się poważnego dzieła naukowego. Ronson jest dziennikarzem i pisze bardzo przystępnym stylem. Kiedy człowiek czyta historie ludzi opisane we „#WstydźSię!”, to dochodzi do wniosku, że nie jest z nim tak źle, jak myślał. Z drugiej strony przerażające jest, jak wiele osób ma naprawdę ogromne problemy ze sobą, a do tego często przenoszą je na innych. Mimo trudnego tematu książkę lekko i bardzo szybko się czyta. Chociaż nie wyróżnia się ona w jakiś wyjątkowy sposób, to jednak jej główną zaletą jest fakt, że uświadamia skalę okrutnego zjawiska, jakim jest publiczne zawstydzanie. Podejrzewam, że „#WstydźSię!” niejedną osobę zmusi do zastanowienia się nad sobą i swoim postępowaniem – czasami łatwo coś przyjdzie do głowy, a jeszcze łatwiej jest to zrobić, nie myśląc ani nie zdając sobie sprawy z konsekwencji takiego czynu. Ta książka to tak naprawdę ostrzeżenie przed nami samymi – uważajcie, co, jak i gdzie publikujecie w sieci. Wszystko jest dla ludzi, ale też trzeba ze wszystkiego trzeba korzystać z rozsądkiem.

Autor: Jon Ronson
Tytuł: #WstydźSię! O jednej z najbardziej niedocenianych sił rządzących światem
Tytuł oryginału: So You've Been Publicly Shamed
Wydawnictwo: Insignis
Liczba stron: 335

Nowa książka Danny'ego Penmana to poradnik, który ma na celu przybliżyć nam pojęcie mindfulness i wskazać korzyści z praktykowania codziennych medytacji. Przeciętny człowiek na dźwięk słowa medytacja wyobraża sobie zapewne pozostającego w bezruchu w siadzie skrzyżnym mnicha o azjatyckich rysach, który wydobywa z siebie jednostajny monotonny dźwięk. Przyznaję, że słysząc o medytowaniu sama kiedyś podchodziłam do tej czynności raczej z powątpiewaniem i pewnymi uprzedzeniami. Danny Penman przekonuje, że są to kolejne ze stereotypów, które nas niejednokrotnie blokują przed spróbowaniem czegoś nowego i moim zdaniem udaje mu się skutecznie je obalić.

„Mindfulness: droga do kreatywności” składa się z kilku części. Na początku autor przybliżył tematykę uważności i medytacji oraz przedstawił korzyści wynikające z jej praktykowania. Poruszył również zagadnienie kreatywności oraz jej powiązania z procesem mindfulness. Największą część publikacji zajmuje opis programu rozwoju kreatywności, który składa się z czterech etapów, a tym samym powinien trwać cztery tygodnie. Nie są to jednak suche fakty i instrukcje do wykonywania ćwiczeń, bo pomiędzy nimi pojawiają się również różne powiązane z danym etapem treści (np. odwołania do badań naukowych) oraz sporo słów zachęty i motywacji od autora. Na końcu książki znajduje się jeszcze garść informacji o treningu uważności, potencjalnych problemach z medytacją (np. kryzys piątego tygodnia) czy korzyściach wynikających z jej regularnego praktykowania. Do książki dołączona została płyta CD z sześcioma nagraniami, które mają pomóc na poszczególnych etapach programu we wprowadzaniu w życie różnych rodzajów medytacji.

Bardzo spodobało mi się, że w książce zawartych jest wiele wypowiedzi osób rozpoczynających swoją przygodę z medytacją. Część z nich bardzo dobrze wypowiada się o jej pozytywnych skutkach, jednak większość wyraża swoje problemy podczas prób jej praktykowania i wątpliwości, co do dalszych efektów. Danny Penman za każdym razem próbuje wyjaśnić, skąd mogą brać się takie myśli i niedogodności oraz stara się dać podpowiedź czy radę, jak postępować dalej. Autor zresztą cały czas motywuje i próbuje zniechęcić do poddawania się, wykorzystując przy tym logiczne i konkretne argumenty. Tym, co przeszkadzało mi podczas zapoznawania się treścią książki były liczne powtórzenia. Rozumiem, że miały na celu utrwalenie wiadomości oraz pewne ułatwienie podczas praktykowania medytacji. Osobiście momentami jednak lekko mnie to irytowało, kiedy zastanawiałam się, czy przypadkiem nie otworzyłam książki nie na tej stronie i czytam drugi raz to samo.

Co z efektami? Od razu zaznaczę, że sam autor stara się nie mydlić nikomu oczu i obiecywać gwiazdek z nieba czy też natychmiastowych efektów. Z mindfulness'em nie chodzi o to, aby osiągać niewiarygodne cele czy zmieniać całe życie. Technika ta powinna wprowadzić pewne pozytywne zmiany w naszą codzienność, ale nie zawsze będą one łatwe czy od razu widoczne. Ja jestem dopiero na początku swojej drogi i właściwie nie spodziewałam się jakichś konkretnych efektów. Po kilku próbach zauważyłam jednak, że czasami w krytycznym momencie wystarczy zamknąć oczy, wyciszyć się i skupić jedynie na oddechu, a naprawdę udaje się chociaż trochę uspokoić. Za pierwszym razem wydawało mi się to wręcz nieprawdopodobne, że tak niewiele potrzeba, jednak to działa – może nie zawsze i nie z taką samą mocą, ale jednak. Czekam teraz na dalsze rezultaty, bo zrozumiałam, że wbrew początkowym wątpliwościom przekonałam się, że jednak warto próbować.

Moim zdaniem autorowi udało się osiągnąć obrany na początku cel i zachęcić potencjalnego czytelnika do znalezienia w swoim życiu chwil dla uważności, a zrobił to przede wszystkim dzięki bardzo przystępnym oraz otwartym stylu przedstawienia tematyki. Traktuje medytację jako czynność, którą każdy może wprowadzić do swojej codzienności, ale nie narzuca sztywnego sposobu jej wykonywania czy osiągania poprzez nią określonego efektu. Oczywiście w swojej publikacji zawarł kilkutygodniowy program, który ma wprowadzić początkującą osobę w techniki medytacyjne oraz ukazuje przykładowe korzyści wynikające z jej praktykowania, jednak do niczego nie przekonuje na siłę i pozwala na dowolność oraz dostosowanie do własnych potrzeb czy stylu życia. Właśnie to swobodne podejście, dawanie wskazówek i otwarcie się ze strony czytelnika na często obronne podejście w związku z medytacją, są mocną stroną tej książki. Jeżeli chcecie dopiero rozpocząć praktykowanie uważności, ale nadal macie w związku z tym wątpliwości albo kiedy jeżeli już zaczęliście medytować, a jednak napotykacie na swojej drodze jakieś problemy, to ta pozycja jest zdecydowanie dla Was.

Cykl/Seria: Samo Sedno
Autor: Danny Penman
Tytuł: Mindfulness: droga do kreatywności. Twórz, rozwijaj się i znajdź swoje miejsce w pędzącym świecie
Tytuł oryginału: Mindfulness for Creativity. Adapt, create and thrive in a frantic world
Wydawnictwo: Edgard
Liczba stron: 159

Już jakiś czas temu w naszym kraju zrobiło się głośno o hygge. Kiedy tylko usłyszałam, czym ono jest, od razu zainteresowałam się tą tematyką – jak tu się oprzeć filozofii, która skupia się na odczuwaniu szczęścia? Książka „Hygge. Duńska sztuka szczęścia” wydawała się być idealna, aby rozpocząć przygodę z hygge. Od razu zaznaczam – nie spodziewaj się po tej publikacji poradnika, jak być bardziej hygge. Jest to raczej zbiór historii i różnych krótkich tekstów, które pozwalają poczuć ten specyficzny nastrój i zbliżyć się do zrozumienia stanu hygge.

Na początku publikacji Marie Tourell Soderberg krótko wyjaśnia, czym jest hygge i jakie ma korzenie. Opisała również kilka jej zdaniem użytecznych zwrotów w języku hygge. Tak, Duńczycy tak kochają hygge, że właściwie stał się dla nich również pewnego rodzaju językiem! Potrafią oni odnieść pojęcie hygge do prawie każdej rzeczy czy sytuacji. Zresztą na końcu książki autorka zachęca do tworzenia swoich własnych hygge-wyrażeń. Szkoda tylko, że nie powstało jeszcze polskie słowo odzwierciedlające hygge.

Przy okazji zapoznawania się z „Hygge” przekonałam się, że ja również przez całe życie je praktykuję, nawet o tym nie wiedząc. Jak to zostało wspomniane przez autorkę w książce, tak naprawdę na całym świecie ludzie wprowadzają hygge w życie, jednak to właśnie Duńczycy są w tym mistrzami. Dla nich jest to niezwykle ważne, bardzo się na nim skupiają i właśnie dlatego wszystko u nich jest hygge. Zresztą na końcu „Hygge” znajduje się cały słowniczek, w którym podane są wyrażenia pochodzące od tego słowa, wraz z opisami sytuacji obrazującymi ich znaczenie.

Dużą część książki zajmują wspomnienia Duńczyków związane z chwilami, które sprawiają, że czują najwięcej hygge. Jednak to nie wszystko. Ta pozycja przypomina, że we współczesnym pełnym pędu świecie trzeba się na chwilę zatrzymać i pozwolić sobie samemu na chwile pełne spokoju, wolności oraz szczęścia. Z przyjemnością czytałam o cudownych, ciepłych i beztroskich momentach w życiu Duńczyków, które na pozór wydają się zwyczajne, ale dla konkretnego człowieka wiele znaczą. W książce znajduje się również kilka cytatów duńskich sław, które wspominają o hygge. Autorka zawarła też w publikacji kilka hygge-wskazówek, które pozwolą poczuć się bliżej hygge: przepisy, porady dotyczące designu czy pomysły DIY. Wszystko to zostało opatrzone mnóstwem fotografii oraz wspomnieniami ludzi, którzy podczas wykonywania tych aktywności byli w hygge-nastroju.

Przy tej pozycji nie da się nie wspomnieć o okładce, która jest po prostu cudowna! Posiadam wydanie w twardej oprawie, która jest „aksamitna” w dotyku, a do tego upstrzona pięknie odbijającymi światło srebrnymi i złotymi wstawkami. Również na grzbiecie książki pojawiają się błyszczące elementy, dzięki którym „Hygge” upiększy każdą biblioteczkę. Zresztą cała publikacja jest porządnie i bardzo ładnie wydana. Od strony edycyjnej jest minimalistyczna – tekst znajduje się na samym środku strony i mimo niewielkiej czcionki jest bardzo przejrzysty. Całość jest uzupełniona wieloma zdjęciami, co sprawia, że „Hygge” jest naprawdę klimatyczna.

Wydaje Ci się, że w powyższych akapitach zbyt wiele razy pojawiło się słowo hygge? Sięgnij po książkę i przekonaj się, że po prostu nie da się tego ująć inaczej. „Hygge. Duńska sztuka szczęścia” oczarowała mnie. Nie jest to publikacja, która zmienia życie czy jest pełna znanych nielicznym rozwiązań. Tak naprawdę nie zawiera w sobie nic takiego, z czego istnienia nie zdajemy sobie sprawy. Treść została jednak podana w taki sposób, że można prawie magicznie oderwać się od rzeczywistości, otoczyć się klimatem hygge i poczuć się jak pochodzący z najbardziej szczęśliwego kraju na świecie Duńczyk. Według mnie to właśnie prostota tej książki jest jej siłą i pozwala nam doszukać się szczęścia w najmniejszej rzeczy. Chcesz przekonać się, czym tak naprawdę jest hygge? Koniecznie sięgnij po tę pozycję, a dosłownie je poczujesz - wystarczy odrobina wyobraźni!

Autor: Marie Tourell Soderberg
Tytuł: Hygge. Duńska sztuka szczęścia
Tytuł oryginału: Hygge. The Danish Art of Happiness
Wydawnictwo: Insignis
Liczba stron: 224

Publikacja, o której chcę dzisiaj napisać, na pierwszy rzut oka nie prezentuje się zbyt imponująco. Okładka jest dość minimalistyczna – białe tło, a na nim dość wymowna, do połowy pusta (czy też właściwie do połowy pełna?) szklanka. To, co najbardziej przyciąga w niej uwagę, to wyróżniający się pomarańczową barwą tytuł – "Szczęśliwszy o 10%". Nawet zanim dowiemy się, czego tak naprawdę dotyczy książka, od razu intryguje nas komunikat zawarty w tytule. Może i na początku to 10% wydaje się być niewielką ilością, jednak po przemyśleniu i odniesieniu go do konkretnego kontekstu okazuje się, że to całkiem sporo.

Wracając jednak do samej książki – o czym ona tak w ogóle jest? Na początku muszę stwierdzić, że jest trudna do sklasyfikowania. Nie jest to ani biografia, ani poradnik , ani też publikacja popularnonaukowa, a jednak posiada cechy każdej z nich. Autor na początku opisuje swoje życie zawodowe, powoli dochodząc do momentu, kiedy dostał ataku paniki podczas prowadzenia programu na żywo. Zdał sobie wtedy sprawę, że posiada problem, z którym nie jest sobie w stanie sam poradzić. Okazuje się, że był to pierwszy krok, który skierował go ku zainteresowaniu się medytacją i zagadnieniem uważności. Mimo że początkowo był pewien, że to zupełnie nie dla niego.

Autorem książki "Szczęśliwszy o 10%" jest amerykański prezenter, który postanowił przedstawić część swojego życia i problemów, a zarazem przybliżyć czytelnikom tematykę medytacji oraz teorii uważności. Jak podkreśla, na początku sam był (delikatnie mówiąc) sceptycznie nastawiony do tych aktywności, jednak z czasem jego podejście się zmieniło. Jako dziennikarz miał okazję rozmawiać z kilkoma guru medytacji i buddyzmu, aż w końcu postanowił sam spróbować. Nie wszystko jednak było takie proste, jakby się wydawało i od początku działało tak, jak powinno – po więcej szczegółów zapraszam do zapoznania się z książką.

Styl autora jest lekki i bardzo przystępny. Chociaż w życiu prywatnym raczej bym się z Dan'em Harris'em nie polubiła, to jego książkę czytało mi się naprawdę dobrze i co więcej – wierzyłam w to, co pisze. Autor nie próbuje czytelnikowi nic wmówić na siłę, do niczego przekonywać, ani nie obiecuje cudownych czy natychmiastowych zmian w jego życiu. Jednak w sposobie, w jaki przedstawia swoją historię i różne oblicza medytacji, czytelnik jest w stanie mu zaufać i przynajmniej spróbować doświadczyć tego, co proponuje – bo może jemu też uda się dzięki kilku minutom dziennie stać się szczęśliwszym o 10%.

Na końcu książki znajduje się naprawdę dobre podsumowanie dotychczasowych doświadczeń z medytacją Dan'a Harris'a oraz epilog obejmujący opis zmian w jego życiu, na które prawdopodobnie pośredni wpływ miało jego praktykowanie uważności. Za tym rozdziałem znajduje się również dodatek, w którym autor podaje kilka wskazówek przeznaczonych dla początkujących, którzy pragną rozpocząć swoją przygodę z medytacją (jak podkreśla, zostały one skonsultowane ze specjalistami w tej dziedzinie, a jak można się przekonać podczas czytania książki, Dan Harris w ciągu swojego życia kilku ich poznał). Co ważniejsze, autor nie kreuje siebie jako wszechwiedzącego czy chodzącego ideału – potrafi pokazać siebie ze wszystkich, nawet tych najgorszych stron. Do tego całość publikacji została okraszona jego specyficznym poczuciem humoru i nutą cynizmu.

Dan Harris od początku nie obiecuje magicznych efektów, jednak daje nadzieję na wprowadzenie pozytywnych zmian w swoim życiu. Może i sama nie zostałam do końca przekonana do wykorzystania tej metody u siebie, ale muszę przyznać, że autor był tego bliski, między innymi dzięki przedstawieniu wszystkiego w prosty i interesujący sposób. Nie udaje, że wszystko mu się podoba i że dzięki medytacji wszedł na ścieżkę oświecenia, a jednak udało mu się wprowadzić do swojej codzienności coś, co pomagało i nadal pomaga mu w życiu. Dla mnie ważne jest to, że autor nie jest bezkrytyczny, a czasami przedstawia wręcz sceptyczne podejście do tematu – to uwiarygadnia nie tylko jego postać, ale także stawiane przez niego tezy. Oprócz odniesień do swojego życia i doświadczeń, Dan Harris nawiązuje także do opinii ważnych w środowisku buddyzmu postaci oraz ich podejścia do tematu, a także kilka razy przedstawia informacje na temat badań nad medytacją i skutków jej wykorzystywania. Książkę mogę polecić wszystkim, którzy zainteresowani są tematyką medytacji, fanom wszelkiego rodzaju poradników mających na celu poprawę życia, ale także osobom ciekawym kulis pracy w dużej stacji telewizyjnej. W książce nie brakuje tak zwanych smaczków, w tym można poznać sporo dość osobistych (i czasami wręcz do bólu szczerych) informacji o pracownikach stacji ABC.

Cykl/Seria: Samo Sedno
Autor: Dan Harris
Tytuł: Szczęśliwszy o 10%
Tytuł oryginału: 10% happier: how I tamed the voice in my head, reduced stress without losing my edge, and found self-help that actually works - a true story
Wydawnictwo: Edgard
Liczba stron: 263

Jodi jako mała dziewczynka straciła babcię i wtedy napisała swój pierwszy list. Miało to być swojego rodzaju pożegnanie i próba pogodzenia się ze stratą. Jak można się domyślić, nie mogła mieć pojęcia, że zapoczątkuje on lawinę i jak wielkie znaczenie będą miały listy w jej przyszłym życiu...

Mijały lata, Jodi jak każdy przeżywała wzloty i upadki, w tym odczuła wyraźnie problemy okresu dojrzewania. Cały czas jednak pisała optymistyczne listy czy też notatki skierowane do innych osób (w tym nie tylko sobie bliskich, ale też nieznanych i anonimowych). Często działało to na nią oczyszczająco. W wieku zaledwie dwudziestu dwóch lat wydarzyło się jednak coś, co wywróciło całe jej życie do góry nogami. Wydawało jej się, że dopiero co przeżyła przygodę życia, lecz już wkrótce po tym bardzo poważnie zachorowała. Nie wiedziała jak funkcjonować w tej zupełnie nowej rzeczywistości i czy w ogóle uda jej się dojść do sprawności sprzed choroby. Jej życie stało się horrorem, a to wszystko zaczęło się od jednego małego kleszcza.

Kiedy postanowiłam sięgnąć po "Milion cudownych listów", szczerze powiedziawszy nie wiedziałam, czego się po niej spodziewać. Właściwie to zdecydowałam się na zapoznanie z tą pozycją z czystej ciekawości. W samym pomyśle na pisanie do ludzi motywujących listów jest coś niezwykle pozytywnego, oryginalnego i wyjątkowego, a to z pewnością były czynniki, które przyciągnął moją uwagę. Lubię ludzi, którzy emanują taką pełną ciepła aurą, tak samo jak podświadomie przyciągają mnie dobre emocje.

Autorka jest młoda, jednak jej książka spodoba się czytelnikom w każdym wieku – jest po prostu uniwersalna i życiowa. Nie ma ideałów, Jodi też nim nie jest ani też nigdy nie była, jednak zdecydowanie nie można jej zarzucić tego, że daje ludziom za mało siebie.

"Milion cudownych listów" inspiruje. W książce pojawia się sporo listów – i tych „prawdziwych”, które autorka pisała do kogoś czy do samej siebie, i tych stworzonych jako uzupełnienie książki oraz całej historii, ale nie tylko - koniecznie samemu trzeba się przekonać, co się za nimi kryje. Niejednokrotnie podczas czytania miałam ochotę na sięgnięcie po kartkę i napisanie listu, bo prawda jest taka, że niestety dawno tego nie robiłam (zresztą podejrzewam, że nie ja jedna). Nietrudno jest uwierzyć Jodi Ann Bickley, że słowa mają ogromną moc.

Wydawnictwo promuje historię Jodi jako „Podnoszącą na duchu historię dziewczyny, która myślała, że wszystko straciła” - i tak jest w rzeczywistości. Jest to bardzo trafne spostrzeżenie, jednak ta książka to też o wiele więcej. To naprawdę niesamowita relacja z życia (wydawałoby się) zwykłej osoby, a co najważniejsze - również rodzaj autobiografii. Mimo że Jodi tyle już w swoim życiu przeżyła i straciła, to potrafi dać ludziom wiele dobrej energii. "Milion cudownych listów" czyta się jak powieść, ponieważ autorka ma przy tym niezwykle przystępny styl i lekkie pióro

Historia opisana przez Jodi przede wszystkim daje nadzieję i jest pełna optymizmu– mimo często poruszanych w niej trudnych tematów. Po zapoznaniu się z jej treścią mogę zapewnić, że nie da się przejść obok tej pozycji obojętnie. "Milion cudownych listów" to nie tylko opis niesamowitego projektu. Jest to historia życia młodej kobiety, która nigdy nie miała łatwo, a mimo wszelkich przeciwności potrafiła zawsze czerpać siłę z tej bardziej pozytywnie nastawionej do świata strony swojej natury. Jest to też opowieść o dziewczynie, która nie poddawała się i cały czas miała nadzieję. To opowieść, która wydarzyła się naprawdę i da się to odczuć podczas czytania. "Milion cudownych listów" jest książką opowiadającą o tym, jak człowiek upada po to, aby powstać jeszcze silniejszym. Nie mogę zrobić nic innego, jak tylko tę pozycję serdecznie polecić!

Autor: Jodi Ann Bickley
Tytuł: Milion cudownych listów
Tytuł oryginału: One Milion Lovely Letters
Wydawnictwo: Insignis
Liczba stron: 272

Książka "Alan Turing: Enigma" to biografia matematyka, który okazał się wizjonerem swoich czasów. Znajdujące się na tylnej okładce zdanie „Człowiek, który przez całe życie miał obsesję na punkcie szyfrów, nie potrafił rozszyfrować sam siebie”* zdaje się doskonale odzwierciedlać tę niezwykłą osobę. Chociaż z drugiej strony zawężanie jego zainteresowań jedynie do szyfrów wydaje się nie w porządku […]. Dalszy ciąg mojej opinii znajdziesz [tutaj].

Autor: Andrew Hodges
Tytuł: Alan Turing: Enigma
Tytuł oryginału: Alan Turing: The Enigma
Wydawnictwo: Albatros
Liczba stron: 752

* Hodges, A.: Alan Turing: Enigma. Albatros 2014.

Mówi Ci coś nazwisko Ed Sheeran? Jeżeli nie, to w takim razie szybko go "wygoogluj" (na końcu tekstu zamieszczam też krótką playlistę)! Zdaję sobie sprawę, że każdy posiada własny gust muzyczny, ale w moim odczuciu piosenki Eda Sheerana są piękne, niezwykle emocjonalne i często ciężko je sklasyfikować. Jak to się stało, że ten wyglądający jak chłopak z sąsiedztwa młody Brytyjczyk stał się międzynarodową gwiazdą? Tego nigdy tak naprawdę nie wiadomo, ale w dużym stopniu ciekawość zaspokoić może książka "Ed Sheeran: graficzna podróż".



"Fantastycznie jest mieć pracę, w której można codziennie uszczęśliwiać ludzi"*.

Kiedy przejdziesz w księgarni obok półki, na której stoi publikacja "Ed Sheeran: graficzna podróż", jestem pewna, że ją zauważysz. Jest to kolejna pozycja wydawnictwa Insignis, która mimo skromnej szaty graficznej przyciąga wzrok, między innymi jaskrawym kolorem (tym razem limonkowym). Książka jest bardzo starannie wydana - nie jest to biografia z gatunku "kilka linijek tekstu i mnóstwo chaotycznie rozrzuconych zdjęć". Właściwie to w tej pozycji zdjęć jako takich jest niewiele, za to pełna jest wykonanych różnymi technikami szkiców, rysunków, portretów oraz innych prac autorstwa Phillipa Butaha, który jest przyjacielem Eda Sheerana, a także współautorem książki. Publikacja jest wydana w formacie trochę większym od B5 i na dobrej jakości papierze, dzięki czemu już tylko jej przeglądanie i możliwość przyjrzenia się szczegółom to sama przyjemność! Podobnie jak muzyka Eda Sheerana, twórczość Phillipa Butaha jest pełna emocji.



"Sądzę, że piosenki wywierają na nas wpływ, nawet jeśli w dzieciństwie nie zdajemy sobie z tego sprawy"**.

W swojej książce Ed Sheeran opisuje swoją przygodę z muzyką - od wzięcia po raz pierwszy instrumentu do ręki, aż do nagrania najnowszej płyty. Razem z nim możemy przeżyć jego początki, wzloty i upadki, chwile zwątpienia, aż wreszcie ogromny sukces. Ed Sheeran nie szczędzi różnego rodzaju anegdotek, bez żadnych zahamowań opisuje swoje trudne początki, jak i kulisy obecnej popularności. Czasami można odnieść wrażenie, jakby zajrzało się za kurtynę zaraz po jednym z jego koncertów. Ed Sheeran pisze także o muzykach, których lubi i którzy go zainspirowali. Jego historia uczy między innymi wiary w siebie i swoją pracę oraz tego, aby nigdy się nie poddawać.



"[...]Wszystkiego uczymy się przez ćwiczenie. Zaczynacie z maleńką iskierką - cała reszta zależy od tego, czy uda się wam sprawić, by ta iskra nie zgasła. Trzeba ją rozwijać i pielęgnować"***.

Wbrew pozorom nie trzeba być fanem Eda Sheerana, aby sięgnąć po tę publikację. Już pomijając cudowną oprawę graficzną, w książce można znaleźć wiele wskazówek związanych z rozwojem kariery muzycznej i show-biznesem. Ed Sheeran nie pozuje na gwiazdę - pisze wprost, używa slangu, nie wstydzi się swoich wpadek i potrafi powiedzieć prawdę prosto z mostu. Bardzo interesujący jest także rozdział Jak pracuje artysta napisany przez Phillipa Butaha. Zafascynował mnie jego sposób spojrzenia na świat! "Ed Sheeran: graficzna podróż" nie jest to sucha autobiografia, pełna dat i faktów. Książkę czytałam z dużą przyjemnością, momentami zapominając, że nie jest to powieść i nawet nie zauważyłam, kiedy dotarłam do ostatniej strony. Tytułowa "graficzna podróż" to idealne określenie dla tej publikacji.

Autor: Ed Sheeran, Phillip Butah
Tytuł: Ed Sheeran: graficzna podróż
Tytuł oryginału: Ed Sheeran: A Visual Journey
Wydawnictwo: Insignis
Liczba stron: 210

* Sheeran E., Butah P.: Ed Sheeran: graficzna podróż. Kraków 2015, s. 158.
** Sheeran E., Butah P.: Ed Sheeran: graficzna podróż. Kraków 2015, s. 20.
*** Sheeran E., Butah P.: Ed Sheeran: graficzna podróż. Kraków 2015, s. 16.

Z nieznanego mi powodu właściwie od zawsze interesuję się wszystkim, co związane jest z Anglią i jej mieszkańcami. Intryguje mnie ich szeroko pojęta kultura, szczególnie literatura. Kiedy zobaczyłam „Przejrzeć Anglików. Ukryte zasady angielskiego zachowania”, wiedziałam, że to pozycja dla mnie! Na stronie wydawnictwa Muza książka polecana jest jako „lektura obowiązkowa dla tych, którzy wybierają się do Wielkiej Brytanii, i dla tych, którzy już tam są”, a ja dodam, że także dla tych, którzy jak ja są nią zafascynowani i chcą dowiedzieć się o niej czegoś więcej [...]. Dalszy ciąg mojej opinii znajdziesz [tutaj].

Cykl/Seria: Spectrum
Autor: Kate Fox
Tytuł: Przejrzeć Anglików. Ukryte zasady angielskiego zachowania
Tytuł oryginału: Watching the English: The Hidden Rules of English Behaviour
Wydawnictwo: Muza
Liczba stron: 624

"Piękny" umysł to biografia amerykańskiego matematyka, który w 1994 roku został współlaureatem Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii. John Nash Jr zdecydowanie jest wyróżniającą się osobowością z trudnym charakterem. Mimo niezaprzeczalnego geniuszu matematycznego nie był osobą o wysokim IQ emocjonalnym, a do tego przez większość dorosłego życia borykał się ze schizofrenią.

Książka podzielona jest na pięć części, z których każda opowiada o innym etapie życia Nasha. Momentami nie podobał mi się styl autorki i przeszkadzało mi, między innymi, określanie większości mężczyzn mianem „przystojnego”. Trochę za bardzo to podkreślała, a w końcu to biografia, gdzie przydałoby się więcej obiektywizmu. Nie mogę powiedzieć, że książkę czyta się łatwo, przede wszystkim ze względu na wszelkiego rodzaju nawiązania do matematyki. Nie da się tego uniknąć - w końcu to biografia wybitnego naukowca tej dziedziny. Podejrzewam, że matematycy i jej pasjonaci są w stanie odebrać w pełni wymowę książki. Mimo tego życie Johna Nasha jest tak pasjonujące, że "Piękny umysł" jest interesujący nawet dla czytelnika, który nie ma pojęcia o matematycznej teorii i skomplikowanych definicjach.

Uważam, że jest to pozycja, po którą warto sięgnąć. Na jej podstawie powstał film o tym samym tytule, jednak zdecydowanie się od niej różni. Okazuje się, że John Nash wyróżniał się pod wieloma względami i to niekoniecznie pozytywnymi. Losy jego znajomych i rodziny także są intrygujące, a co najważniejsze – to wszystko wydarzyło się naprawdę. Przynajmniej w dużej części.

Autor: Sylvia Nasar
Tytuł: Piękny umysł
Tytuł oryginału: Beautiful mind
Wydawnictwo: Muza
Liczba stron: 472

Przyznam, że po tej książce spodziewałam się czegoś zupełnie innego. Na początku usłyszałam o filmie, który był szeroko reklamowany zwłaszcza, że w jedną z bohaterek wciela się Emma Watson, znana z roli Hermiony w serii o Harry’m Potterze. Zainteresowała mnie tematyka – jak kilkoro bogatych nastolatków, właściwie bez żadnych planów i większych przygotowań, nie mówiąc o umiejętnościach, może przez prawie rok okradać domy gwiazd, znajdujące się w chronionych dzielnicach? Kiedy usłyszałam o książce, spodziewałam się powieści dla nastolatek raczej luźno opartej na faktach. Zawartość „Bling Ring” zaskoczyła mnie w pozytywny sposób.

Pewnie wiele osób podobnie jak ja nie spodziewało się, że książka jest powieścią młodzieżową. Jednak to tylko pozory. Jej autorką jest dziennikarka, której artykuł o tytułowej grupie „Bling Ring” został opublikowany w „Vanity Fair”. To właśnie na jego kanwie powstał scenariusz do wspomnianego powyżej filmu Sofii Coppoli oraz niniejsza książka.

„Bling Ring” jest historią prawdziwą, opartą na faktach. Autorka musiała wykonać sporo pracy, aby jak najlepiej oddać historię tych młodych ludzi. Przeprowadzała wywiady z nimi, ich prawnikami, rodzinami oraz wieloma innym osobami, które w większy lub mniejszy sposób miały związek ze sprawą. Można tu znaleźć reakcje ludzi oraz okradzionych sław. Po przeczytaniu całej książki czytelnik i tak nie wie w co wierzyć – wersje są sprzeczne, wiele spraw oficjalnie nie zostało wyjaśnionych i rozwiązanych. Można dojść także do wniosku, że mało brakowało, a nikt nie dowiedziałby się o Bling Ringu... Wszystko jest ukazane w przystępny sposób i dobrze się czyta, więc nie pozostaje nic innego, jak zainteresowanych zaprosić do lektury.

Jednak to jeszcze nie wszystko. Chociaż to Bling Ring i ich kradzieże są głównym tematem książki, to nie jedynym. Autorka zastanawia się, co tak naprawdę sprawiło, że zamożni nastolatkowie z (wydawałoby się) dobrych domów zaczynają zachowywać się jak przestępcy. Opisuje ona przemiany w kulturze amerykańskiej, nawiązuje do historii i pokazuje jak zmieniała się młodzież na przestrzeni lat, zwraca uwagę na rolę kobiet, dużo pisze o miejscu celebrytów we współczesnym świecie, a także o portalach plotkarskich i wpływie reality shows na młodych ludzi (można przeczytać, jak naprawdę powstaje taki program). Autorka pokazuje, jak ważna obecnie jest sława i jakie to wszystko niesie za sobą konsekwencje.

Uważam, że jest to pozycja warta uwagi. Bardzo szybko się ją czyta, a można się z niej wiele dowiedzieć. Ukazuje, że mimo współczesnego postępu, prawo często pozostaje bezsilne, a granica dobra i zła zaciera się coraz bardziej. Wszystkie informacje w książce oparte są na społeczności i kulturze Amerykanów, ale nie da się ukryć, że można przenieść ją także na polski grunt. Przecież i u nas znane są gwiazdy światowego formatu, na MTV pojawiają się odcinki programów opisywanych w książce, oglądamy te same filmy, zamożni ludzie korzystają ze znanych marek odzieżowych, a duża część naszej kultury dąży w kierunku amerykanizacji. „Bling Ring” zmusza do przemyśleń nad tym, co nas otacza i do czego mogą doprowadzić media, a wizja zdecydowanie nie jest pocieszająca.

Autor: Nancy Jo Sales
Tytuł: Bling Ring
Tytuł oryginału: The Bling Ring: The Teenaged Burglary Gang That Took Hollywood
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Liczba stron: 312