Uwaga! Mogą pojawić się spoilery do poprzednich części.

Kiedy wydaje się, że największe kłopoty już minęły, to okazuje się, iż to dopiero początek… Chociaż Gaiaphage został pokonany, to w ETAP-ie zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Objawia się prorokini, której towarzyszy tajemnicza pomocnica. Pojawiają się osoby, które zostały uznane za zmarłe. Podczas gdy nowopowołana rada nie potrafi się porozumieć, Sam nie może poradzić sobie z tym, co przeżył podczas ostatniego spotkania z Drake’iem. Tytułowe kłamstwa mają w tej części szczególną rolę i występują w kilku postaciach. Czy bohaterom uda się rozpoznać prawdę na czas? Czy zdążą odpowiednio zareagować?

Trzecia część serii podobała mi się bardziej niż jej poprzedniczka. Dużo się działo, akcja płynęła watko, a oprócz znanych już problemów na drodze bohaterów pojawiło się wiele nowych. Kto by pomyślał, że aż tyle może wydarzyć się w niecałe 67 godzin? Autor w niezwykle przekonujący sposób przedstawia swoją wizję postapokalipsy. Potrafi także w niezwykły sposób zaintrygować czytelnika – z jednej strony pokazał, że za ścianą ETAP-u życie toczy się dalej, ale czy na pewno? Michael Grant zaledwie to zasygnalizował, a patrząc na to co się dzieje, wcale nie można być pewnym, czy to nie kolejna pułapka…

Przyznaję, że autor potrafi przyciągnąć uwagę. Chociaż stworzona przez niego wizja świata jest przerażająca i nieprawdopodobna, to niezwykle oddziałuje na wyobraźnię. W książce pojawia się wielu bohaterów, w kolejnych częściach wprowadzani są nowi, a każdy z nich jest inny i jego obecność ma duże znaczenie. Wielokrotne zwroty akcji zachęcają do przewracania kolejnych stron, ale też dają poczucie niepewności, bo tak naprawdę nigdy nie wiadomo, czym autor jeszcze zaskoczy. „Faza trzecia: Kłamstwa” zainteresowały mnie na tyle, że z pewnością sięgnę po kolejny tom. Jestem bardzo ciekawa, jak autor wybrnie z niektórych wątków…

Cykl/Seria: Gone: Zniknęli t. 3
Autor: Michael Grant
Tytuł: Faza trzecia: Kłamstwa
Tytuł oryginału: Lies
Wydawnictwo: Jaguar
Liczba stron: 400

Uwaga! Mogą pojawić się spoilery do poprzedniej części.

Akcja drugiego tomu serii „Gone: Zniknęli” rozpoczyna się trzy miesiące po zakończeniu pierwszego i powstaniu ETAP-u. Książka nie bez powodu ma w tytule słowo „głód”. Chociaż ta specyficzna społeczność ma wiele problemów, których ilość ciągle narasta, to jednak największym jest szybko zmniejszająca się ilość pożywienia. Sam o wszystko obwinia siebie, ponieważ nie zadbał o odpowiednie racjonowanie żywności, a do tego nie może pozbyć się pasożytów, które pojawiły się na polach z kapustą. Ciągle też myśli o tym, co zamierza jego brat i co w tej sytuacji zrobić. Nie pomaga mu to, że wszystkie dzieci wymagają od niego rozwiązania nawet najmniejszego problemu. Jak sam zauważa, ma dopiero piętnaście lat, a ktoś cały czas czegoś od niego wymaga. W końcu przestaje sobie radzić i załamuje się.

Co się stanie z ETAP-em? Jak zareagują przyjaciele na zmiany zachodzące w Samie? Jakie konsekwencje przyniosą działania głodujących dzieci i młodzieży? Co zrobi Caine? Do czego doprowadzi Ciemność? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w powieści „Faza druga: Głód”.

Akcja zwalnia, chociaż nadal dużo się dzieje. Pojawia się wielu nowych bohaterów, a razem z nimi otwierają się kolejne wątki. W Perdido Beach rządzą dzieci, które zostały zmuszone zachowywać się jak dorośli i można domyślić się, że nie jest to przyjemna wizja. Autor nie szczędzi brutalności, niczego nie upiększa. Nieukształtowani jeszcze młodzi ludzie zostają wrzuceni na głęboką wodę i większość nie potrafi się odnaleźć w nowej sytuacji. Za to część robi wszystko, aby przystosować otaczające możliwości do swoich potrzeb…

Autor ma bogatą wyobraźnię i nie boi się jej użyć. Stworzył nowy świat, nowe zasady i nowe niebezpieczeństwa. Na ogół są one interesujące, niejednokrotnie przerażające, ale w jakiś sposób spójne. Jeden wątek jednak zupełnie do mnie nie przemówił – chodzi mi tu o możliwości, które posiada mały Pete. Ten autystyczny chłopiec ma tak wielkie zdolności naginania rzeczywistości, że aż razi to w oczy. Autor całkowicie popuścił wodze swojej fantazji i moim zdaniem trochę przesadził. Wiem, co chciał pokazać, jednak mógł to zrobić trochę subtelniej, co pomogłoby zresztą w rozwinięciu tego wątku (co, jak się domyślam, z pewnością będzie miało miejsce w kolejnych częściach).

Drugi tom podobał mi się trochę mniej od pierwszego, ale wszystko wskazuje na to, że w kolejnym będzie się dużo działo. Wiele zagadek nie zostało rozwiązanych, za to pojawiło się sporo nowych. Zakończenie jest tak niepokojące, że aż przechodzą człowieka dreszcze. Książka jest z pewnością oryginalna i intrygująca. Mimo kilku wad, seria nadal bardzo mi się podoba. Widać, że autor ma jeszcze wiele pomysłów i jestem ciekawa, jak je rozwinie oraz jak zakończy całą historię. Ta część wkroczyła na kolejny etap (czy też w tytułową fazę), która w dużej części jest dopiero zapowiedzią tego, co ma się wydarzyć. Czekam z niecierpliwością.

Cykl/Seria: Gone: Zniknęli t. 2
Autor: Michael Grant
Tytuł: Faza druga: Głód
Tytuł oryginału: Hunger
Wydawnictwo: Jaguar
Liczba stron: 544

Dzień jak każdy inny: dzieci bawią się w przedszkolu, młodzież uczy się w szkole, a dorośli pracują. Jednak chociaż zaczął się normalnie, niedługo pozbawi mieszkańców Perdido Beach złudzeń. „Puff” i nagle znikają wszyscy dorośli, a dokładniej rzecz ujmując wszyscy, którzy ukończyli piętnasty rok życia. Powstaje zamieszanie i zaczynają pojawiać się pytania bez odpowiedzi, a z czasem sytuacja staje się napięta do granic możliwości. Co się właściwie stało i jak poradzą sobie bohaterowie w tym nowym, pełnym niebezpieczeństw świecie?

Na początku miałam problem z tą powieścią – zachowanie bohaterów wobec wszystkich okoliczności wydawało się zbyt nieprawdopodobne. Jednak czytałam dalej, a przy okazji zaczęłam się zastanawiać: co by się działo, gdyby takie zdarzenie miało miejsce, kiedy ja byłam w ich wieku. I co zobaczyłam? Chaos. Od tego momentu głębiej weszłam w świat książki, bo wszystko wydało mi się bardziej realne. Kiedy potem okazało się, że niektóre postacie posiadają specjalne moce, zostało to wprowadzone naturalnie – dotarło do mnie, że gdyby ta niewiarygodna sytuacja naprawdę się wydarzyła, właśnie tak mogłoby to wyglądać. Pomijając niektóre przygody głównych bohaterów, właśnie w ten sposób prawdopodobnie skończyłby świat po zniknięciu dorosłych i wszelkich zasad – przerażająca wizja.

Bohaterowie to mocna część książki. Wszyscy są bardzo dopracowani i wyraziści. Zarówno główni, jak i ci drugo, a nawet trzecioplanowi wyróżniają się charakterystycznymi cechami. Chociaż w powieści występuje wiele postaci, to nie ma się przez to większych problemów z ich rozróżnieniem. Co najważniejsze - nie znajdzie się tam ludzi idealnych, każdy ma jakieś wady, chociaż nie zawsze są one widoczne na pierwszy rzut oka.

Autor stopniuje napięcie – cały czas dowiadujemy się czegoś nowego, pojawiają się coraz to inne poszlaki. Mówi się, że im dalej w las, tym więcej drzew – tutaj jest podobnie. Im dłużej się czyta, tym więcej się odkrywa, a do zwykłego świata pozbawionego dorosłych dochodzi coraz więcej elementów fantastycznych. Dodatkowo przy każdym rozpoczynającym się rozdziale widnieje czas, który odlicza ile zostało do piętnastych urodzin jednego z głównych bohaterów, co dodatkowo podkreśla znaczenie przekroczenia granicy piętnastego roku życia.

W tej książce można znaleźć miłość, przyjaźń, zdradę, walkę, niepewność, brutalność, ból, strach i o wiele więcej. Powieść ta częściowo łączy w sobie „Igrzyska śmierci” i „X-Men”. Nie jest to pozycja, która wzbudziła we mnie zachwyt, ale z pewnością jest wciągająca, oryginalna i potrafi poruszyć, a przede wszystkim bardzo dobrze się ją czyta. Ciekawe jest to, że cała akcja nie skupia się wokół jednego bohatera, tylko kilku i nawet kiedy są rozproszeni, to wiemy co się z nimi dzieje.

„Faza pierwsza. Niepokój” to niezwykle rozbudowana i wielowątkowa powieść science fiction. Nie jest to książka pozbawiona wad, jednak według mnie nie mają one znaczącego wpływu na odbiór całości. Autor wymaga od czytelnika dużej wyobraźni i mam przeczucie, że ma jeszcze niejednego asa w rękawie. Jest to książka o młodzieży i dla młodzieży, jednak jeżeli ktoś lubi tego typu historie, to z pewnością będzie usatysfakcjonowany lekturą. Ja jestem.

Jest to pierwszy z sześciu tomów serii i gdy wydaje się, że to już koniec, okazuje się, że to dopiero początek. Jestem pewna, że sięgnę po kolejne części. Autor pobudził moją wyobraźnię i… ciekawość. W powieści bardzo dużo się dzieje, a poza problemami związanymi z wyjątkowymi okolicznościami, nadal pojawiają się zwykłe dla nastolatków rozterki. Z ogromną chęcią poznam dalsze losy bohaterów i mam nadzieję, że odnajdę odpowiedzi na wiele pytań. Jestem pewna, że zostanę jeszcze niejednokrotnie zaskoczona, tym bardziej, że nie tylko ludzie mają tutaj tajemnice.

Cykl/Seria: Gone: Zniknęli t. 1
Autor: Michael Grant
Tytuł: Faza pierwsza: Niepokój
Tytuł oryginału: Gone
Wydawnictwo: Jaguar
Liczba stron: 528