Uwaga! Mogą pojawić się spoilery do poprzednich części.

„Meridon” jest trzecim i ostatnim tomem, który opowiada o losach rodu Laceyów. Tytułowa Meridon, a właściwie nieświadoma swojego pochodzenia Sara Lacey, wychowuje się wśród cyganów razem ze swoją przyrodnią siostrą. Prowadzą ciężkie życie i w końcu postanawiają uwolnić się od despotycznego ojca. Trafiają do trupy cyrkowej, której stają się gwiazdami. Jednak tragiczne wydarzenie doprowadza Meridon do kolejnej ucieczki…

Główna bohaterka odkąd pamięta ma sny, w których jest posiadaczką majątku, jednak po przebudzeniu nigdy nie pamięta jego nazwy. Po ucieczce podświadomie podąża do Wideacre, gdzie nagle trafia wprost w życie arystokracji, które nie jest tak wspaniałe, jak się tego spodziewała. Co zrobi? Czy podjęte przez nią decyzje będą słuszne? Co się stanie z Wideacre?

Jak można spodziewać się po przeczytaniu poprzednich tomów, życie Meridon-Sary nie będzie usłane różami. Akcja pierwszej połowy skupiała się na życiu bohaterki wśród cyganów i w trupie cyrkowej, a drugiej na jej losach już po dotarciu do Wideacre. Moim zdaniem druga część jest zdecydowanie lepsza od pierwszej, w której autorka skupiła się bardziej na kunszcie akrobatycznym niż na treści. Przynajmniej takie są to moje subiektywne odczucia.

„Meridon” podobała mi się najmniej z całej serii, jednak historia w niej opowiedziana w dalszym ciągu jest bardzo interesująca. Nadal pojawiają się wyraziści bohaterowie i nadal podczas czytania stawiane są te same pytania. Część ta wyróżnia się spojrzeniem na wszystko z całkowicie odmiennej perspektywy przez to, że główna bohaterka w przeciwieństwie od matki i babki wychowała się w zupełnie innym środowisku. Aby przekonać się, jak skończą się dzieje rodu Laceyów i majątku Wideacre, trzeba koniecznie przeczytać przygody Sary.

Cykl/Seria: Saga rodu Laceyów t. 3
Autor: Philippa Gregory
Tytuł: Meridon
Tytuł oryginału: Meridon
Wydawnictwo: Książnica
Liczba stron: 696

Uwaga! Mogą pojawić się spoilery do poprzedniej części.

„Dziecko szczęścia” jest drugim tomem trylogii opowiadającej o losach rodu Laceyów. Tym razem głównymi bohaterami stają się Julia oraz Richard - dzieci Beatrice i Harry’ego. Chociaż wychowują się jako kuzynostwo i nie mają pojęcia o swoim bliskim pokrewieństwie, łączy ich ogromna więź. Beatrcie przed swoim tragicznym końcem postarała się, aby oboje jej dzieci odziedziczyło majątek. Czy młodzi posiadacze zmienią losy Wideacre na lepsze? Czy zakończy się ciążące nad rodziną fatum? Jedno jest pewne – musi się dużo wydarzyć, zanim się o tym przekonamy.

Richard był bardzo impulsywny i zawsze stawiał na swoim. Julia była spokojna i uległa, przez co „kuzyn” miał na nią ogromny wpływ. Poza tym go uwielbiała i na wszystko mu pozwalała. Z biegiem czasu ich opiekunowie zaczęli zauważać, jak wielkie znaczenie ma presja wywierana na Julię przez Richarda i postanowiono, że wyjedzie ona na jakiś czas do miasta. Młoda dziewczyna poznaje tam przystojnego adoratora, z którym bardzo dobrze się rozumieją, jednak na drodze do ich szczęścia staje obietnica zaręczyn, którą wiele lata wcześniej Julia złożyła Richardowi.

Książka posiada wiele wątków i chociaż skupia się na przeżyciach Julii, to poznajemy również historie wielu innych bohaterów - także tych poznanych w poprzednim tomie. Losy postaci są zaskakujące, pełne tragicznych wydarzeń, z których każde pociąga za sobą kolejne. Jak wiadomo historia lubi się powtarzać – rodzeństwo nie dość, że płaci za błędy rodziców, to jeszcze wiele z nich powtarza. Julia sama przed sobą stara się ukrywać prawdę, wydaje się niewiarygodnie naiwna i do tego nawiedzają ją wizje Beatrice. Richard wyróżnia się urodą, jednak jego dusza jest dogłębnie zepsuta, a tylko Ralph zdaje się to dostrzegać. Ponieważ Megson doskonale znał Beatrice, widzi więcej niż inni i stara się pomóc rodzeństwu. Dodam, że kolejny raz odegra on znaczącą rolę w losach rodziny.

Podczas zagłębiania się w powieść pojawi się pytanie, czy da się jeszcze uratować majątek? Poza tym pojawią się inne – co się wydarzy, gdy Richard i Julia dowiedzą się, że są rodzeństwem? A trzeba dodać, że nie stanie się to w sprzyjających okolicznościach. Czy w majątku i domu Lacey’ów zagości w końcu zgoda i harmonia? A może wręcz przeciwnie?

Aby poznać odpowiedzi na te pytania, trzeba koniecznie przeczytać książkę. Podobnie jak pierwszy tom jest pełna napięcia i wciąga od pierwszej do ostatniej strony. Jest pełna zaskakujących wątków oraz nieoczekiwanych wydarzeń. Bohaterowie są tak różnorodni i barwni, że nie można się z nimi nudzić. Książka porusza wiele trudnych tematów, jest wprost przepełniona różnego rodzaju problemami, z którymi często spotykają się także ludzie współcześnie. „Dziecko szczęścia” pokazuje między innymi, jak życie potrafi wzmocnić człowieka i jak wiele jest on w stanie poświęcić dla tych, których kocha. Zakończenie posiada ciekawą formę, a do tego zachęca do sięgnięcia po kolejny tom. Po przewróceniu ostatniej strony byłam zdziwiona, że to już koniec i nie mogłam się doczekać dalszych, pasjonujących losów rodu.

Cykl/Seria: Saga rodu Laceyów t. 2
Autor: Philippa Gregory
Tytuł: Dziecko szczęścia
Tytuł oryginału: The favoured child
Wydawnictwo: Książnica
Liczba stron: 593

„Dziedzictwo” (znane także jako „Majątek Wideacre”) jest pierwszym tomem trylogii opowiadającej o rodzie Laceyów. Poznajemy małą dziewczynkę, Beatrice Lacey, prawdziwą córeczkę tatusia oraz ulubienicę mieszkańców Wideacre. Jednak im jest starsza, tym większa zachodzi w niej przemiana. Sielankowe życie w majątku zamienia się w istny koszmar, a to wszystko za sprawą tej jednej młodej kobiety, która kocha ziemię bardziej niż wszystko inne...

Już jako dziecko Beatrice wykazywała nadzwyczajne przywiązanie do ziemi ojca. Im była starsza, tym bardziej zwiększała się jej obsesja posiadania Wideacre na wyłączność. Jednak według ówczesnego prawa nie miała ku takim marzeniom żadnych podstaw, a spadkobiercą majątku miał zostać jej brat - Harry. Mimo to Beatrice nie poddała się i poświęciła wszystko (dosłownie wszystko!), aby osiągnąć swój cel. Żądza posiadania doprowadza ją do szaleństwa i niszczy nie tylko żyjących wokół niej ludzi, ale także doprowadza do upadku to, co dla niej najcenniejsze – ziemię Wideacre. W pewnym momencie dociera do niej, że nie ma już żadnych szans na spełnienie swych największych marzeń, jednak zmienia tylko plan i doprowadza do sytuacji, kiedy to jej potomek ma zostać dziedzicem... Aby przekonać się, jak wyglądało życie Beatrice oraz jak to wszystko się skończy, trzeba koniecznie przeczytać pierwszy tom „Sagi rodu Laceyów”.

Philippa Gregory napisała świetną powieść, pełną napięcia i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Książkę czyta się z zapartym tchem, a bohaterowie (przede wszystkim Beatrice) budzą w czytelniku skrajne emocje. „Dziedzictwo” opowiada o kobiecie, która aby osiągnąć swój upragniony cel, jest zdolna do wszystkiego. Ukazuje także, jak wiele złego może wyrządzić jeden człowiek.

Osobiście książka bardzo mnie wciągnęła. Nie pamiętam bohatera, do którego zapałałabym taką nienawiścią jak do Beatrcie. Mimo tego od historii jej losów nie można się oderwać i z każdą chwilą chce się więcej. Chociaż książka jest dość gruba, to czyta się ją bardzo szybko. Nie jest to jednak lekka, spokojna lektura. Spodoba się wszystkim, których fascynują intrygi, kontrowersje oraz mocne osobowości. Polecam ją także wszystkim lubiącym, kiedy książka porusza w nich różnego rodzaju emocje.

Cykl/Seria: Saga rodu Laceyów t. 1
Autor: Philippa Gregory
Tytuł: Dziedzictwo
Tytuł oryginału: Wideacre
Wydawnictwo: Książnica
Liczba stron: 611