Uwaga! Mogą pojawić się spoilery do poprzednich części.

Simon przygotowuje się do pasowania na rycerza. Miriamele odkrywając plan Aspitisa, zastanawia się, jak uniknąć ślubu i uciec. Josua nadaje osadzie na Sesuad’ra nazwę Nowe Gadrinsett, do której ściąga coraz więcej ludzi. Wszyscy zastanawiają się, jakie trzeba podjąć działania, aby pokonać Eliasa i jak walczyć z Królem Burz. Wielkimi krokami zbliża się bitwa, ale co ona za sobą przyniesie?

Pierwsze polskie wydanie „Wieży Zielonego Anioła” zostało podzielone na cztery tomy: „Cierpliwy kamień”, „Krętą drogę”, „Toczące się koło” oraz „Płonącą wieżę”. Nowa wersja książki została wydana w dwóch tomach: w skład pierwszej części wchodzą „Cierpliwy kamień” i „Kręta droga”, a drugiej – „Toczące się koło” oraz „Płonąca wieża”. Moim zdaniem jest to bardzo dobre rozwiązanie, ponieważ „Kręta droga” kończy się w intrygującym momencie i zachęca do poznania dalszych losów bohaterów.

„Wieża Zielonego Anioła. Część 1” nie zawiera w sobie wiele wartkiej akcji, ale nie jest to wadą. Autor przybliża sylwetki bohaterów, daje możliwość spojrzenia na panującą w Osten Ard sytuację, buduje napięcie. Poza tym, chociaż pozornie zbyt wiele się nie dzieje i większość wydarzeń rozgrywa się w Nowym Gadrinsett, to autor nie pozwala się nudzić. Tad Williams cały czas wprowadza nowe elementy, przez co pojawia się coraz więcej pytań i zagadek – ciekawa jestem czy wszystko zostanie rozwiązane w ostatniej części serii. Po tym, co do tej pory przeczytałam, to podejrzewam, że tak.

Podziwiam autora między innymi za to, że potrafi w interesujący sposób pisać o sprawach, które normalnie mogłyby się dłużyć. Kolejny raz wspomnę też, że świat przez niego stworzony jest niezwykle interesujący i cały czas chce się wiedzieć o nim więcej i więcej. Tad Williams często pisze o rzeczach, o których wcześniej zaledwie wspomniał i wydawały się wtedy mało istotne, a okazuje się, że jest zupełnie inaczej, co jest dodatkowym atutem jego twórczości. Widać, że autor przemyślał bardzo dokładnie całą historię.

Simon w tej części schodzi trochę na drugi plan, jednak nadal można poznawać jego losy. Czytelnik podąża ścieżkami kilku bohaterów, a wątków, które musi śledzić, jest naprawdę wiele. Autor podniósł sobie poprzeczkę bardzo wysoko, ale wszystko wskazuje na to, że zmierzył swoje siły na zamiary. Stworzony przez niego magiczny świat jest naprawdę wspaniały, wczuwałam się w losy bohaterów i przeżywałam przygody razem z nimi. Nie mogę już doczekać się zakończenia tej historii i jestem pewna, że Tad Williams jeszcze nie raz mnie zaskoczy. Kolejny raz polecam tę serię wszystkim miłośnikom fantasy!

Cykl/Seria: Pamięć, Smutek i Cierń t. 3
Autor: Tad Williams
Tytuł: Wieża Zielonego Anioła. Część 1
Tytuł oryginału: To Green Angel Tower. Part 1
Wydawnictwo: Rebis
Liczba stron: 752

Uwaga! Mogą pojawić się spoilery do poprzedniej części.

Simon stara się poradzić sobie ze swoim naznaczeniem przez Igjarjuka i razem z przyjaciółmi próbuje ocalić Binabika oraz Sludiga. Okazuje się, że nawet Jiriki nie jest mu w stanie w tym wypadku pomóc. Deornoth wspiera Josuę, który nie może pogodzić się z upadkiem Naglimund i przewodzi niewielkiej grupie ocalałych ludzi. Miriamele i Cadrach kierują się do Nabbanu, jednak nie wszystko idzie po myśli dziewczyny. Isgrimnur cały czas stara się trafić na trop księżniczki. Tiamak postanawia podążyć za wskazówkami doktora Morgenesa, chociaż musi przez to zignorować sprawy własnego ludu. Nad Osten Ard nadciąga burza…

Po raz kolejny weszłam w barwny świat Tad’a Williams’a i jestem nim zauroczona – nawet bardziej, niż za pierwszym razem! Autor ponownie nie pozwala się nudzić, akcja nabiera tempa, a wątki coraz bardziej się rozwijają. Poznajemy losy bohaterów rozsianych po całym Osten Ard, a każdy z nich przeżywa niezapomniane przygody. Sprawy niejeden raz przyjmują nieoczekiwany obrót. W powieści dużo wątków ze „Smoczego tronu” zostało pogłębionych, ale pojawiło się także wiele nowych, a kilka zostało chwilowo okrytych zasłoną tajemnicy. Od tej powieści naprawdę ciężko się oderwać.

Tad Williams ma bardzo specyficzny styl. Jego powieści to wybuchowa mieszanka zabawy wyobraźnią i językiem. Historia jest niezwykle rozbudowana, autor wszystko szczegółowo opisuje, ale robi to w taki sposób, że z każdą stroną chce się więcej i więcej. Podczas czytania „Kamienia rozstania” przed moimi oczami widziałam barwne obrazy (z chęcią odwiedziłabym miasto Sithów). Przeszło mi przez myśl, że na kanwie serii mógłby powstać świetny serial, jednak z pewnością musiałby się zająć tym fan o możliwościach Peter’a Jackson’a (twórcy filmowych adaptacji „Hobbita” i „Władcy Pierścieni”).

Cieszę się, że mogłam wrócić do stworzonej przez Tad’a Williams’a krainy. Jego książki to prawdziwa uczta dla wyobraźni. Seria o przygodach Simona i jego przyjaciół to klasyka w swoim gatunku. Jeżeli komuś podobał się „Smoczy tron”, to z pewnością usatysfakcjonuje go „Kamień rozstania”. Ja z jednej strony nie mogę się doczekać dalszego ciągu tej pełnej rozmachu historii, a z drugiej obawiam się momentu, kiedy przewrócę ostatnią stronę i poznam zakończenie tej monumentalnej opowieści…

Cykl/Seria: Pamięć, Smutek i Cierń t. 2
Autor: Tad Williams
Tytuł: Kamień rozstania
Tytuł oryginału: Stone of Farewell
Wydawnictwo: Rebis
Liczba stron: 760

Simon jest podkuchennym na zamku, który wiecznie buja w obłokach. Młody chłopak pragnie być kimś więcej i kiedy zostaje uczniem Doktora Morgenesa, chce zdobyć wiedzę o losach króla Johna, a przede wszystkim nauczyć się magii. Doktor ma jednak co do niego inne plany – rozwija jego umysł, udziela lekcji pokory i tłumaczy wiele spraw. Simona jest wszędzie pełno i w końcu widzi oraz słyszy więcej niż powinien. Ostatecznie wplątuje się w sprawy całego królestwa, które nie powinny go dotyczyć i o których nie chciałby wiedzieć. Jednak nie ma już drogi odwrotu, a Simon wyruszy na przygodę życia i nic już nie będzie takie samo…

„Smoczy tron” rozpoczyna serię „Pamięć, Smutek i Cierń”. Chociaż w powieści dużo się dzieje, nie ma tu pędzącej akcji. Historia jest złożona z różnorodnych elementów, a autor nie spieszy się, powoli wprowadza czytelnika w życie głównego bohatera, a następnie jego przygody. Mimo dość wolno rozwijającej się fabuły nie można się nudzić, bo Simon cały czas wpada w nowe kłopoty. Powieść z każdą stroną wciąga coraz bardziej i po pewnym czasie ze zdziwieniem stwierdza się, że ten gruby tom już się skończył.

Świat przedstawiony jest bardzo rozbudowany. Tad Williams stworzył go całkowicie od nowa, jednak w jego kreacji wyraźnie widać inspiracje między innymi średniowieczem czy religią chrześcijańską. Nie brakuje tu różnorodnych krain oraz ras, ale także stworzeń, miejsc, języków, przedmiotów i wiele, wiele innych rzeczy. Autor ma ogromną wyobraźnię i potrafi ją wykorzystać. W książce nie brakuje opisów, ale są napisane w taki sposób, że nie mogłam się od nich oderwać. Moja wyobraźnia nie miała czasu na odpoczynek.

W powieści występuje ogromna liczba postaci. Ponieważ mają specyficzne imiona, można mieć problemy z ich rozróżnieniem i zapamiętaniem, ale na szczęście w książce znajduje się pomoc – dodatek, który zawiera ich spis (a także miejsc, zwierząt, rzeczy i innych), wraz z jednozdaniowymi z adnotacjami. Bohaterowie są naprawdę różnorodni – są tu czarne charaktery, tajemnicze osobowości, ale też pozytywne postacie, a wprowadzenie każdej z nich daje powieści podmuch świeżości. To, co mi się podobało, to ukazanie przez autora zmian zachodzących w nich wraz z czasem, co szczególnie widać na przykładzie Simona. Na początku jest płaczliwym wyrostkiem, który stroni od pracy i pragnie nauczyć się magii albo zostać żołnierzem, aby zaimponować dziewczynie. Czytelnik z każdą stroną obserwuje, jak wydarzenia z jego życia wpływają na niego, jak się zmienia i dojrzewa. Na ostatniej stronie książki nadal ma wiele wspólnego z postacią z jej początku, ale wyraźnie widać metamorfozy w jego charakterze (i nie tylko). Zresztą książka jest podzielona na trzy części, z których każda kończy się przełomowym wydarzeniem w jego życiu.

Przyznam, że powieść mnie zaintrygowała – jest to świetny początek serii i mam nadzieję, że każdy kolejny tom będzie coraz lepszy. Już w tej części widać, jak się rozwinęła – przez te prawie 800 stron w historii namnażały się wątki, wiele spraw się rozwinęło, ale jeszcze więcej pozostaje zagadką. Książkę polecam wielbicielom high fantasy. Pozycja nie dorównuje powieściom J.R.R. Tolkiena, do której jest porównywana (zresztą nie ma się co dziwić, bo są to książki jedyne w swoim rodzaju), ale fani serii „Władca Pierścieni” i tak spędzą dobrze czas z twórczością Tad’a Williams’a.

Cykl/Seria: Pamięć, Smutek i Cierń t. 1
Autor: Tad Williams
Tytuł: Smoczy tron
Tytuł oryginału: The Dragonbone Chair
Wydawnictwo: Rebis
Liczba stron: 784