Marzyliście kiedyś, aby znaleźć się w jednej z baśni? Jestem pewna, że tak. Czasami jednak warto uważać, czego sobie życzymy...

Alex i Conner są bliźniętami, których życie od jakiegoś czasu nie układa się tak, jak powinno. Pewnego dnia otrzymują oni od babci niesamowitą księgę pełną baśni. Nie mają nawet najmniejszego pojęcia, jak bardzo jest ona niezwykła, ani do jakiego stopnia zmieni się ich życie. Rodzeństwo trafia do Kariny Opowieści i ma okazję przekonać się, jak wyglądają kulisy znanych przez wszystkich historii. To, że spotkani przez nich na drodze bohaterowie ich zaskoczą, jest chyba delikatnym niedopowiedzeniem. Coś jednak zawsze musi pójść nie tak i tym razem zdecydowanie nie może być inaczej, dlatego Alex i Conner będą mieli problem z powrotem do rzeczywistości, a tym samym do domu. Dopiero teraz rozpocznie się dla niech prawdziwa przygoda, w której sami staną się głównymi bohaterami!

Już kiedy zobaczyłam zapowiedź tej powieści, wiedziałam, że to historia dla mnie – od początku przyciągała mnie jak magnes. Mam czasami wrażenie, że już nigdy nie wyrosnę z książek dla dzieci i młodzieży – ale czy jest w tym coś złego? Niedawno przeczytałam pewne zdanie, z którym nie mogę się nie zgodzić. Niestety nie jestem go w stanie przytoczyć w oryginalnym brzmieniu, ale chodziło o to, że naprawdę dobrze napisana książka dla dzieci powinna się podobać nie tylko docelowej grupie wiekowej, ale także dorosłym czytelnikom. Moim zdaniem „Kraina Opowieści” doskonale się wpisuje do tej kategorii.

Wracając jednak do samego „Zaklęcia Życzeń”, które jest pierwszym tomem serii (tak, na szczęście to dopiero początek przygody!) – jeden rzut oka na okładkę i opis wystarczył, abym wyczuła potencjalny hit. Książka od razu skojarzyła mi się z moim ukochanym „Baśnioborem”, a do tego doszedł motyw wprowadzenia zamieszania w baśniach, który chyba nigdy mi się nie znudzi (tutaj pozwolę sobie polecić serię „Akademia Dobra i Zła”, chociaż ta jest skierowana do troszeczkę starszych czytelników niż „Kraina Opowieści” czy wspomniany przed chwilą „Baśniobór”). Nie ukrywam, że do książki zachęcił mnie także autor, którego kojarzę jeszcze z serialu „Glee”. Powiem tylko, że intuicja po raz kolejny mnie nie zawiodła!

Muszę podkreślić, że pozycja została bardzo ładnie wydana i oprócz wszystkich innych walorów, które ze sobą niesie, pięknie prezentuje się na półce. Niby mała rzecz, a cieszy! Zresztą także w środku znajdują się uzupełniające rozdziały ilustracje i w niczym nie przeszkadza to, że są czarno-białe.

Powieść jest pełna magii, humoru, przygód i zwrotów akcji, a do tego niepozbawiona mądrości – czego chcieć więcej? Zapewniam, że po przeczytaniu tej książki już nigdy nie spojrzycie na baśnie w ten sam sposób, co dotychczas. Specjalnie nie zdradziłam Wam więcej szczegółów, ponieważ największą frajdą jest samodzielne odkrywanie kolejnych niespodzianek, które przygotował dla czytelników autor. Mnie nie pozostaje nic innego jak tylko cierpliwie czekać na kontynuację, chociaż mam cichą nadzieję, że pojawi się na polskim rynku już wkrótce.

Cykl/Seria: Kraina Opowieści t. 1
Autor: Chris Colfer
Tytuł: Zaklęcie Życzeń
Tytuł oryginału: The Land of Stories: The Wishing Spell
Wydawnictwo: Młodzieżówka
Liczba stron: 452

„Baśń o perle” opowiada historię pewnego zamożnego kupca i jego niewiarygodnie egoistycznej córki Elwiki. Ojciec byłby skłonny ściągnąć dla niej gwiazdę z nieba, a dziewczyna perfidnie to wykorzystuje. Pewnego dnia za namową zagadkowego kruka Elwika zapragnie wyjątkowej, ale też trudnej do zdobycia perły, co doprowadzi do niejednej tragedii. Dziewczyna nic sobie z tego nie zrobi, ponieważ najważniejsze jest dla niej osiągnięcie celu, jakim jest zdobycie miłości pewnego szlachetnego młodzieńca. Czy ojcu uda się zdobyć dla ukochanej córki tajemniczy przedmiot? Perła podobno przynosi nieszczęście – czy mimo to bohaterowie nadal będą jej poszukiwać? Czy uda im się doczekać szczęśliwego zakończenia?

Uwielbiam baśnie i dlatego nie potrafiłam sobie odmówić zapoznania się z publikacją Anny Gibasiewicz. Baśnie mają w sobie coś tajemniczego i magicznego, co zawsze wprowadza mnie w specyficzny nastrój, a „Baśń o perle” posiada wszystkie wyjątkowe cechy tego gatunku. Mamy tu świat przedstawiony, w którym rzeczywistość przenika się z magią, niesamowite postacie, nieskomplikowaną fabułę, roztaczającą się na każdej stronie aurę tajemniczości, motyw wędrówki (i to podwójny!), walkę dobra ze złem oraz morał (chociaż tutaj zabrakło mi jego wyraźnego zaakcentowania, które przemówiłoby do najmłodszych czytelników).

Jeżeli tak jak ja kochacie baśnie we wszelakiej postaci, to serdecznie polecam Wam „Baśń o perle”. Składa się ona z trzech części, dzięki czemu posiada wyraźny podział na wstęp, rozwinięcie i zakończenie. Napisana jest prostym i przystępnym językiem, co w połączeniu z wystarczająco dużą czcionką sprawia, że książka nadaje się dla czytelników właściwie w każdym wieku. Spodobało mi się również, że mimo utrzymania konwencji klasycznej baśni, autorce udało się poruszyć w niej bardzo aktualną tematykę. Z pewnością jest to jednak historia uniwersalna, która będzie przemawiać do czytelnika nawet za kilkadziesiąt lat. Ta niepozorna, niewielkiej objętości książeczka zapewni Wam chwile wypełnione bajkowym klimatem oraz niezwykłą przygodę.

Autor: Anna Gibasiewicz
Tytuł: Baśń o perle
Wydawnictwo: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza
Liczba stron: 54

Uwaga! Mogą pojawić się spoilery do poprzednich części.

Akcja "Klątwy z przeszłości" rozpoczyna się około pół roku po wydarzeniach z zakończenia "Zemsty czarownicy". Thomas J. Ward dopiero co skończył trzynaście lat, a ponieważ stracharz nie czuje się zbyt dobrze, chłopiec otrzymuje pierwsze samodzielne zadanie. Pewien ksiądz (a zarazem brat stracharza) próbuje pokonać bogina, jednak z fatalnym skutkiem – Tom będzie musiał go uratować. To dopiero początek kłopotów. W Priestown pojawia się Kwizytor, który traktuje stracharzy jak czarownice, więc mistrz i jego uczeń znajdują się w niebezpieczeństwie. W mieście sieje grozę potężny Mór, z dnia na dzień rosnący w siłę. Już raz stracharz próbował go pokonać, ale nie udało mu się. Chłopca czeka ciężki czas i wiele trudnych wyborów […]. Dalszy ciąg mojej opinii znajdziesz [tutaj].

Cykl/Seria: Kroniki Wardstone t. 2
Autor: Joseph Delaney
Tytuł: Klątwa z przeszłości
Tytuł oryginału: The Spook's Cruse
Wydawnictwo: Jaguar
Liczba stron: 356

Thomas J. Ward ma niespełna trzynaście lat i jest siódmym synem siódmego syna, dzięki czemu dysponuje niezwykłymi umiejętnościami. Pewnego dnia jego rodzice decydują, że jest idealnym kandydatem na stracharza i oddają go na ucznia do obecnego mistrza. Chociaż John Gregory chroni ludzi przed złem, jednocześnie budzi w nich grozę, co sprawia, że pozostaje samotnikiem. Czy Tom jest gotowy na takie życie? Czy poradzi sobie z próbą? Czy sprawdzi się w roli ucznia stracharza i uda mu się zgłębić tajniki tego fachu? Kim okaże się Alice? Najpierw młody bohater będzie musiał dowiedzieć się, jak pokonać strach i odróżniać sen od jawy […]. Dalszy ciąg mojej opinii znajdziesz [tutaj].

Cykl/Seria: Kroniki Wardstone t. 1
Autor: Joseph Delaney
Tytuł: Zemsta czarownicy
Tytuł oryginału: The Spook's Apprentice
Wydawnictwo: Jaguar Liczba stron: 272

Z Gawaldonu co cztery lata w jedenastą noc jedenastego miesiąca ginie dwoje dzieci, które mają co najmniej dwanaście lat. Jedno zawsze zapiera dech swoją urodą i zachwyca dobrocią, a drugie jest (łagodnie mówiąc) niezbyt ładnym dziwadłem. Dzieci, które są swoimi przeciwieństwami, porywane są przez Dyrektora Akademii Dobra i Zła. Jedno z nich uczy się Dobra, a drugie Zła, aby po ukończeniu szkoły trafić do baśni. Jednak tego roku coś poszło nie tak... Zabrane zostają dwie przyjaciółki: piękna i wychowana jak księżniczka Sofia oraz mieszkająca na cmentarzu, wycofana Agata. Problem polega na tym, że to Sofia trafia do Akademii Zła, a Agata do Akademii Dobra. Jedna z nich pragnie trafić do właściwej szkoły, a druga wrócić do domu. Czy uda im się spełnić marzenia? I czy w tym przypadku pomyłka ma w ogóle rację bytu? A może to próba? W końcu w baśniach nic nie dzieje się bez przyczyny...

"W PRASTAREJ PUSZCZY TRWA
AKADEMIA DOBRA I ZŁA.
BLIŹNIACZE WIEŻE JAK DWIE GŁOWY,
JEDNA DLA SZLACHETNYCH,
DRUGA DLA PODŁYCH.
UCIECZKA Z NIEJ NIEMOŻLIWA.
JEDYNA DROGA WYJŚCIA
W BAŚNI SIĘ UKRYWA"*.

Nie będę ukrywać, że "Akademia Dobra i Zła" już na samym początku mnie OCZAROWAŁA. Co najważniejsze, wrażenie to utrzymało się aż do ostatniej strony, po której przeczytaniu pomyślałam: "Ale jak to? To już?! Ta część nie mogła się tak skończyć - chcę natychmiast wiedzieć, co będzie dalej!". Cieszę się jedynie z tego, że sięgnęłam po nią dopiero teraz, kiedy drugi tom jest już na rynku, a trzeci i (przynajmniej prawdopodobnie) ostatni pojawi się na początku roku, inaczej oczekiwanie byłoby torturą.

Powieść jest pełna uroku, specyficznego humoru, magii, walki dobra ze złem - a to dopiero początek! Wiele rzeczy, zwłaszcza stereotypów, jest w niej jeszcze bardziej wyolbrzymionych. Autor czerpie pełnymi garściami nie tylko z klasycznych baśni, ale także współczesnej literatury dziecięcej i młodzieżowej. W publikacji niejednokrotnie dopatrzyłam się nawiązań do Harry'ego Potter'a (zwłaszcza jeżeli chodzi o funkcjonowanie Akademii). Myślę, że "Akademia Dobra i Zła" spodobałaby się też fanom serii "Baśniobór". Oczywiście autorowi nie brakuje wyobraźni, a wszelkie nawiązania do innych dzieł są celowe - Soman Chainani stworzył coś zupełnie nowego, a wszystkie aluzje i wskazówki dodają tylko jego powieści wyjątkowości.

Do "Akademii Dobra i Zła" oprócz opisu przyciągnęła mnie także okładka. To połączenie przeciwieństw - jasnej i ciemnej strony, a wszystko utrzymane w bajkowej konwencji. Jest wspaniała! Dodam, że na początku każdego rozdziału znajdują się cudowne szkice (nie wspominając już o rysunku Akademii, który znajduje się na początku książki), które dodatkowo pomagają wczuć się w atmosferę panującą w książce. Wbrew pozorom nie jest to powieść dla młodszej młodzieży, chociaż jej także się spodoba. Wiele z poruszonych w "Akademii Dobra i Zła" zagadnień można zrozumieć dopiero w pewnym wieku. Jest to nie tylko wielowątkowa, ale także wielowarstwowa historia.

W "Akademii Dobra i Zła" akcja zdecydowanie nie stoi w miejscu. Ciągle coś się dzieje, z każdą stroną pojawiają się jakieś nowości, a bohaterki co i rusz wpadają w nowe tarapaty. Czytelnik cały czas zastanawia się, co z tego wszystkiego wyniknie. Narracja jest trzecioosobowa. Spodobało mi się rozwiązanie polegające na naprzemiennym ukazywaniu tego, co przydarza się jednej albo drugiej dziewczynce, zwłaszcza że są od siebie tak różne. Między innymi dzięki tym dwóm bohaterkom Soman Chainani pokazuje, że nie tak łatwo odróżnić dobro od zła, ponieważ nic tak naprawdę nie jest czarno-białe.

"Akademia Dobra i Zła" to zdecydowanie moje klimaty. Trochę starego, trochę nowego, a co najważniejsze - wylewająca się z każdej strony baśniowość! Autorowi udało się przelać swoją miłość do baśni na papier, a ja wprost nie mogłam się od tej książki oderwać. Oczywiście, można by doszukiwać się wad (przykładowo w wielu momentach powieść jest przewidywalna), ale po co? Zresztą większość baśni jest prosta i przewidywalna, a ludzie (włączając mnie) i tak je kochają. Dla mnie najważniejsze jest to, że świetnie się przy niej bawiłam, czytałam z zapartym tchem, nieraz śmiałam się sama do siebie (autor przerysowuje postacie do granic absurdu), przewracałam kartkę za kartką bez zwracania uwagi na płynący gdzieś obok czas i kibicowałam bohaterom, przeżywając przygody razem z nimi. Moim zdaniem to właśnie jest najlepsza rekomendacja.

Cykl/Seria: Akademia Dobra i Zła t. 1
Autor: Soman Chainani
Tytuł: Akademia Dobra i Zła
Tytuł oryginału: The School for Good and Evil
Wydawnictwo: Jaguar
Liczba stron: 496

*Chainani S.: Akademia Dobra i Zła. Warszawa 2015.

Jest Halloween, a Cole uczęszcza już do szóstej klasy, uznał więc, że nadeszła pora na coś więcej niż zbieranie cukierków. Chłopiec słyszał, że w okolicy zamieszkał mężczyzna, który przygotowywał efekty specjalne w Hollywood. Stworzona przez niego uliczka strachu robi podobno niezwykłe wrażenie, więc Cole postanawia zwiedzić ją wraz z przyjaciółmi. Żadne z nich nie spodziewa się jednak tego, co się wydarzy. Przyjaciele chłopca zostaną porwani, a on sam podąży im na ratunek. Dzieci trafią do niezwykłej krainy, na którą składa się Pięć Królestw. Chcąc ratować Daltona i Jennę, Cole wpadnie w ogromne tarapaty i przeżyje niejedną przygodę, na swojej drodze spotka także niezwykłych sprzymierzeńców…

"Łupieżcy niebios" to pierwsza powieść Brandona Mulla, jaką miałam przyjemność przeczytać, jednak już teraz mogę zapewnić, że nie będzie ostatnia*. Słyszałam wcześniej wiele pochlebnych opinii o jego książkach, szczególnie o serii „Baśniobór”, ale nie miałam okazji się z nimi zapoznać. Na początku zastanawiałam się, czy "Łupieżcy niebios" to historia dla mnie. Bardzo lubię powieści dla dzieci i młodzieży, ale opis tej, jakkolwiek interesujący, brzmiał znajomo – chłopiec, który musi uratować tajemniczą krainę? Przecież to już było nie raz. Tytuł, chociaż intrygujący, zbytnio kojarzył mi się z podniebnymi piratami, a okładka (ilustrująca fragment treści), mimo że przyjemna dla oka, wydała mi się dziwna. Moje obawy okazały się jednak nieuzasadnione, bo to powieść zdecydowanie wyjątkowa i warta uwagi!

Owszem, głównym bohaterem jest chłopiec, który ma do wykonania ważne i niebezpieczne zadanie (nawet niejedno). "Łupieżców niebios" także można luźno powiązać z wizją podbijających przestworza piratów. Jednak to dopiero początek. Odnoszę wrażenie, że Brandon Mull ma niczym nieograniczoną wyobraźnię. Autor sam podkreślił w nocie do czytelników, że w "Łupieżcach niebios" opisał dopiero jedno z Pięciu Królestw, a każde z nich jest inne. Zresztą wrzuca czytelnika na głęboką wodę i nie pozwala mu się nudzić, ponieważ od samego początku akcja wartko się rozwija, a do tego w każdym rozdziale Mull serwuje kolejne niespodzianki, zagadki, nowości, wyjaśnienia… Długo można by wymieniać, ale uwierz mi na słowo, że potrafi zaskoczyć!

Kolejną zaletą Brandona Mulla jest umiejętność tworzenia wyrazistych bohaterów o różnorodnych osobowościach. Szczerze powiedziawszy, miałabym problem ze wskazaniem ulubionej postaci, ponieważ jest ich niemało, a wiele z nich naprawdę polubiłam. Wracając jeszcze do wyobraźni autora – stworzył on świat, w którym zadbał o każdy szczegół. Podział Obrzeży jest wyraźny, pojawiają się oryginalne stworzenia i przedmioty, a każdym królestwem rządzą inne prawa. Mull ukazuje także magię; ona również nie istnieje „tak po prostu”, tylko funkcjonuje według określonych reguł. Oczywiście nie wszystko zostało jeszcze wyjaśnione, a zakończenie pozostawia bez odpowiedzi wiele pytań, ale to powieść naprawdę rozbudowana oraz wielowątkowa i jestem pewna, że w kolejnych częściach wszystkie zagadki zostaną rozwikłane. Momentami fabuła może wydawać się zagmatwana, jednak warto czytać dalej i powoli odkrywać kolejne fragmenty układanki.

Już nie mogę się doczekać dalszego ciągu przygód Cole’a i jego przyjaciół, bo to jedna z tych opowieści, na których kontynuację czeka się z niecierpliwością. Pociesza mnie jedynie fakt, że mogę w międzyczasie zapoznać się z innymi powieściami Brandona Mulla, mam nadzieję, że równie fascynującymi. Chociaż "Łupieżcy niebios" skierowani są do grupy młodszych nastolatków, jestem pewna, że wielu starszych czytelników znajdzie tu coś dla siebie – szczególnie ci, którzy lubią pełną przygód fantasy. Połączenie baśniowości/elementów baśniowych oraz balansowania na granicy jawy i snu dało niesamowity efekt. W książce nie brakuje też humoru, dzięki czemu czyta się ją z jeszcze większą przyjemnością. Nie jest to historia o niczym, tylko przemyślana opowieść, w której pomiędzy wierszami autor przemycił kilka uniwersalnych prawd i morałów tak, by były przystępne dla młodych czytelników. I Ty wyrusz do świata wyobraźni po niezwykłą przygodę!

Cykl/Seria: Pięć Królestw t. 1
Autor: Brandon Mull
Tytuł: Łupieżcy niebios
Tytuł oryginału: Sky Raiders
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 440

*Na blogu jako pierwsza pojawiła się opinia do "Baśnioboru", jednak "Łupieżcy niebios" w rzeczywistości były pierwszą książką autorstwa Brandona Mulla, którą przeczytałam. Pierwotnie powyższy tekst został opublikowany w serwisie Ravelo.pl [klik].

Wróciłam do "Zaczarowanych baletek", ponieważ książkę tę pozytywnie zapamiętałam z czasów późnego dzieciństwa. Muszę przyznać, że nie zawiodłam się, jak to czasami bywa z czytanymi kolejny raz powieściami. Uważam, że jest to obowiązkowa pozycja dla dzieci, chociaż z pewnością nie tylko one znajdą w niej coś dla siebie.

Jest to historia trzech osieroconych dziewczynek, które dzięki tajemniczym okolicznościom oraz dobrym sercom pewnego starszego pana i jego wnuczki, dostały możliwość wychowywania się razem. Nie zawsze jednak wszystko układa się tak, jakbyśmy chcieli, więc także trzy przyrodnie siostry napotykają na swojej drodze trudności. Pewnego dnia składają przyrzeczenie, że ich nazwisko wejdzie do historii. Czy tak się stanie? Na pewno przyszłość przyniesie im wiele niespodzianek, a czytelnikowi mnóstwo zabawy.

"Zaczarowane baletki" to urocza historia o spełnianiu marzeń i jak czasami można pomóc w ich realizacji oraz o tym, że najważniejsze, to iść za głosem serca. Chociaż klasyka najczęściej nie spotyka się z entuzjazmem wśród dzieci i młodzieży (zresztą nie tylko), to myślę, że ta pozycja jest wyjątkiem od reguły.

Cykl/Seria: Klasyka [wydaw. Rytm]
Autor: Noel Streafeild
Tytuł: Zaczarowane baletki
Tytuł oryginału: Ballet Shoes
Wydawnictwo: Rytm
Liczba stron: 198

Uwaga! Mogą pojawić się spoilery do poprzednich części.

Conn nadal poszukuje nowego locusa magicalicusa i mimo wielu przeciwności jest pewien, że w końcu uda mu się go znaleźć. Temu chłopcu zdecydowanie nie brakuje przygód – przyciąga kłopoty niczym magnes. Ucieka z więzienia, zostaje wygnany z miasta, a gdy wyrusza w drogę spotyka smoka… I to niejednego, chociaż od długiego już czasu utrzymuje się, że wyginęły. Magia miasta Wellmet kolejny raz upomina się o pomoc chłopca, ale także Arhionvar ma wobec niego swoje plany. Czy małoletniemu złodziejaszkowi uda się uratować magię, przyjaciół i samego siebie?

Specyficzny humor, urocze komentarze Conna i pełna magii wartka akcja – to są rzeczy, które w tej serii uwielbiam! Zapomniałabym jeszcze o jednym – zaskoczeniu. Autorka z jednej strony prowadzi prostą narrację, tworzy niezbyt zawiłą akcję, a jednak wciągającą i wielokrotnie nieprzewidywalną. Do tego powieść urozmaicona jest przyjemnymi dla oka szkicami czy wyróżnionymi graficznie tekstami, takimi jak m.in. listy.

W "Odnalezionym" nie zabrakło również elementu, który polubiłam w poprzednich częściach, czyli zaszyfrowanych wiadomości. Na końcu książki zamieszczono poza tym niewielki przewodnik po postaciach i miejscach, wzór szalika zrobionego przez Beneta dla Conna oraz krótki „Traktat o smokach”. Dodatki te są przyjemne w odbiorze i urozmaicają powieść.

Trzecia część o przygodach Conna jest zdecydowanie lepsza niż poprzednia, ale jednak to tom pierwszy pozostanie moim ulubionym. Brakowało mi tu „tego czegoś”, co tak przyciągało mnie w "Złodzieju magii", a na co złożyło się kilka czynników. Nie ujmuje to jednak "Odnalezionemu" tego, że jest naprawdę dobrą książką. Motyw smoków i wszystkiego, co z nimi związane, jest naprawdę świetny – pochłaniałam wręcz fragmenty z nimi związane, a zapewniam, że ich tu nie brakuje! Sarah Prineas zbudowała wokół tych stworzeń i magii całą teorię. Żałuję, że to już ostatnia część, bo z chęcią dowiedziałabym się jeszcze więcej o stworzonym przez wyobraźnię autorki świecie i poznała inne przygody bohaterów.

Cykl/Seria: Złodziej magii t. 3
Autor: Sarah Prineas
Tytuł: Odnaleziony
Tytuł oryginału: The Magic Thief - Found
Wydawnictwo: Jaguar
Liczba stron: 336