Oczarowana Książkami

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą autobiografia. Pokaż wszystkie posty

Shauna Niequist, jak sama o sobie pisze, jest żoną wspaniałego męża oraz matką dwójki cudownych dzieci. Ma także pracę, w której się realizuje i czuje się potrzebna. Nadchodzi jednak dzień, kiedy postanawia przewartościować swoje życie. Wbrew utrzymywanym przed samą sobą pozorom, nie czuje się szczęśliwa, jest ciągle zmęczona, ma zdecydowanie zbyt mało czasu dla bliskich i nawet organizm daje jej już znaki, że coś jest nie tak. Patrząc na opis i zapowiedzi „Pięknego życia” spodziewałam się publikacji trochę innego typu, połączenia poradnika i książki motywacyjnej. Pozycja ta to jednak historia kobiety, która w końcu zrozumiała, co jest w życiu najważniejsze i postanowiła dostosować do tego swoją codzienność.

Mocną stroną książki są wspomnienia autorki połączone z motywacją czytelnika do zmieniania własnego życia na lepsze – do tego Shauna Niequist robi to w bardzo wdzięczny, nienachalny sposób. Nie zachęca też do zmuszania się do osiągania coraz lepszych wyników, co często łączy się z przekraczaniem własnych możliwości. Zamiast tego namawia czytelników do zadbania o swoją stronę duchową, dzięki czemu skorzystamy nie tylko my, ale przede wszystkim nasi bliscy. Według Shauny zmiana priorytetów jest naprawdę ważna i okazuje się trudnym do zbudowania fundamentem, kiedy wciąż jesteśmy przytłaczani oczekiwaniami innych ludzi wobec nas.

Autorka często porusza też problemy, które są mi bliskie. Podejrzewam zresztą, że zna je z doświadczenia również wielu z Was. Mam tu na myśli między innymi nadmierną ambicję, dążenie do bycia idealnym czy niezdrowy perfekcjonizm. Każdy z nas ma w życiu coś, co wydaje mu się ważne, ale gdyby się głębiej nad tym zastanowić – tak naprawdę nie jest. Shauna stara się poprzez swoją książkę przekazać, że powinniśmy przemyśleć swoje postępowanie, czasami przystopować i zrelaksować się, mając przy tym świadomość tego, co jest w rzeczywistości ważne. Shauna Niequist pisze także o tym, jak często sami siebie krzywdzimy, biorąc na siebie zbyt wiele obowiązków, chociaż niejednokrotnie wcale nie jest to konieczne.

Interesującym zabiegiem wydawnictwa okazało się zastosowanie obwoluty-kolorowanki, dzięki czemu czytelnik może mieć w pewnym stopniu wpływ na wygląd swojego egzemplarza. Poza tym wiele osób lubi antystresowe kolorowanki, a ta forma znakomicie komponuje się z treścią „Pięknego życia”.

Uprzedzam, że jeżeli nie jesteście katolikami czy osobami kierującymi się w swoim życiu wiarą, to powinniście zastanowić się przed sięgnięciem po tę pozycję, ponieważ autorka często pisze o Bogu, który jest dla niej niezykle ważny. Dodam, że opisuje po prostu swoje odczucia i w żaden sposób nie próbuje nikogo nawracać, ale o swojej wierze pisze w naprawdę piękny sposób.

Nie jestem w stanie jednoznacznie sklasyfikować i ocenić tej pozycji. Z jednej strony zmusiła mnie ona do głębszej refleksji nad swoim życiem, a nawet wprowadzeniem do niego pewnych zmian. Podczas czytania miałam jednak poczucie, że autorka przeszła na jasną stronę w zbyt drastyczny sposób, na jaki większość ludzi nie mogłaby sobie pozwolić. Inspiracje i przemyślenia, które nachodzą czytelnika podczas zapoznawania się z książką Shauny Niequist są bezcenne i ponadczasowe, jednak momentami męczące są zbyt entuzjastyczne opisy autorki. Nie uważam się za pesymistkę, jednak nie wierzę, że istnieje możliwość stworzenia z życia całkowicie bezpiecznej przystani, gdzie każdy problem zostanie w końcu rozwiązany i wniesie ostatecznie coś dobrego. Do takiego sposobu myślenia chyba nikt mnie nie przekona. Nie potrafię się też zgodzić z kilkoma innymi twierdzeniami Shauny Niequist, jednak nie zmienia to faktu, że serdecznie polecam tę książkę, gdyż dzięki przemyśleniu wielu poruszonych w niej zagadnień można chociaż trochę zmienić swoją codzienność na lepsze – moim zdaniem to wystarczający argument, aby po tę pozycję sięgnąć. Może i jest chwilami trochę zbyt „cukierkowa”, ale dzięki temu daje nadzieję na nadejście lepszych dni. Życie jest piękne, trzeba tylko sobie dać szansę, żeby to dostrzec.

Autor: Shauna Niequist
Tytuł: Piękne życie
Tytuł oryginału: Present Over Perfect. Leaving Behind Frantic for a Simpler, More Soulful Way of Living
Wydawnictwo: Znak
Liczba stron: 235

Publikacja, o której chcę dzisiaj napisać, na pierwszy rzut oka nie prezentuje się zbyt imponująco. Okładka jest dość minimalistyczna – białe tło, a na nim dość wymowna, do połowy pusta (czy też właściwie do połowy pełna?) szklanka. To, co najbardziej przyciąga w niej uwagę, to wyróżniający się pomarańczową barwą tytuł – "Szczęśliwszy o 10%". Nawet zanim dowiemy się, czego tak naprawdę dotyczy książka, od razu intryguje nas komunikat zawarty w tytule. Może i na początku to 10% wydaje się być niewielką ilością, jednak po przemyśleniu i odniesieniu go do konkretnego kontekstu okazuje się, że to całkiem sporo.

Wracając jednak do samej książki – o czym ona tak w ogóle jest? Na początku muszę stwierdzić, że jest trudna do sklasyfikowania. Nie jest to ani biografia, ani poradnik , ani też publikacja popularnonaukowa, a jednak posiada cechy każdej z nich. Autor na początku opisuje swoje życie zawodowe, powoli dochodząc do momentu, kiedy dostał ataku paniki podczas prowadzenia programu na żywo. Zdał sobie wtedy sprawę, że posiada problem, z którym nie jest sobie w stanie sam poradzić. Okazuje się, że był to pierwszy krok, który skierował go ku zainteresowaniu się medytacją i zagadnieniem uważności. Mimo że początkowo był pewien, że to zupełnie nie dla niego.

Autorem książki "Szczęśliwszy o 10%" jest amerykański prezenter, który postanowił przedstawić część swojego życia i problemów, a zarazem przybliżyć czytelnikom tematykę medytacji oraz teorii uważności. Jak podkreśla, na początku sam był (delikatnie mówiąc) sceptycznie nastawiony do tych aktywności, jednak z czasem jego podejście się zmieniło. Jako dziennikarz miał okazję rozmawiać z kilkoma guru medytacji i buddyzmu, aż w końcu postanowił sam spróbować. Nie wszystko jednak było takie proste, jakby się wydawało i od początku działało tak, jak powinno – po więcej szczegółów zapraszam do zapoznania się z książką.

Styl autora jest lekki i bardzo przystępny. Chociaż w życiu prywatnym raczej bym się z Dan'em Harris'em nie polubiła, to jego książkę czytało mi się naprawdę dobrze i co więcej – wierzyłam w to, co pisze. Autor nie próbuje czytelnikowi nic wmówić na siłę, do niczego przekonywać, ani nie obiecuje cudownych czy natychmiastowych zmian w jego życiu. Jednak w sposobie, w jaki przedstawia swoją historię i różne oblicza medytacji, czytelnik jest w stanie mu zaufać i przynajmniej spróbować doświadczyć tego, co proponuje – bo może jemu też uda się dzięki kilku minutom dziennie stać się szczęśliwszym o 10%.

Na końcu książki znajduje się naprawdę dobre podsumowanie dotychczasowych doświadczeń z medytacją Dan'a Harris'a oraz epilog obejmujący opis zmian w jego życiu, na które prawdopodobnie pośredni wpływ miało jego praktykowanie uważności. Za tym rozdziałem znajduje się również dodatek, w którym autor podaje kilka wskazówek przeznaczonych dla początkujących, którzy pragną rozpocząć swoją przygodę z medytacją (jak podkreśla, zostały one skonsultowane ze specjalistami w tej dziedzinie, a jak można się przekonać podczas czytania książki, Dan Harris w ciągu swojego życia kilku ich poznał). Co ważniejsze, autor nie kreuje siebie jako wszechwiedzącego czy chodzącego ideału – potrafi pokazać siebie ze wszystkich, nawet tych najgorszych stron. Do tego całość publikacji została okraszona jego specyficznym poczuciem humoru i nutą cynizmu.

Dan Harris od początku nie obiecuje magicznych efektów, jednak daje nadzieję na wprowadzenie pozytywnych zmian w swoim życiu. Może i sama nie zostałam do końca przekonana do wykorzystania tej metody u siebie, ale muszę przyznać, że autor był tego bliski, między innymi dzięki przedstawieniu wszystkiego w prosty i interesujący sposób. Nie udaje, że wszystko mu się podoba i że dzięki medytacji wszedł na ścieżkę oświecenia, a jednak udało mu się wprowadzić do swojej codzienności coś, co pomagało i nadal pomaga mu w życiu. Dla mnie ważne jest to, że autor nie jest bezkrytyczny, a czasami przedstawia wręcz sceptyczne podejście do tematu – to uwiarygadnia nie tylko jego postać, ale także stawiane przez niego tezy. Oprócz odniesień do swojego życia i doświadczeń, Dan Harris nawiązuje także do opinii ważnych w środowisku buddyzmu postaci oraz ich podejścia do tematu, a także kilka razy przedstawia informacje na temat badań nad medytacją i skutków jej wykorzystywania. Książkę mogę polecić wszystkim, którzy zainteresowani są tematyką medytacji, fanom wszelkiego rodzaju poradników mających na celu poprawę życia, ale także osobom ciekawym kulis pracy w dużej stacji telewizyjnej. W książce nie brakuje tak zwanych smaczków, w tym można poznać sporo dość osobistych (i czasami wręcz do bólu szczerych) informacji o pracownikach stacji ABC.

Cykl/Seria: Samo Sedno
Autor: Dan Harris
Tytuł: Szczęśliwszy o 10%
Tytuł oryginału: 10% happier: how I tamed the voice in my head, reduced stress without losing my edge, and found self-help that actually works - a true story
Wydawnictwo: Edgard
Liczba stron: 263

Jodi jako mała dziewczynka straciła babcię i wtedy napisała swój pierwszy list. Miało to być swojego rodzaju pożegnanie i próba pogodzenia się ze stratą. Jak można się domyślić, nie mogła mieć pojęcia, że zapoczątkuje on lawinę i jak wielkie znaczenie będą miały listy w jej przyszłym życiu...

Mijały lata, Jodi jak każdy przeżywała wzloty i upadki, w tym odczuła wyraźnie problemy okresu dojrzewania. Cały czas jednak pisała optymistyczne listy czy też notatki skierowane do innych osób (w tym nie tylko sobie bliskich, ale też nieznanych i anonimowych). Często działało to na nią oczyszczająco. W wieku zaledwie dwudziestu dwóch lat wydarzyło się jednak coś, co wywróciło całe jej życie do góry nogami. Wydawało jej się, że dopiero co przeżyła przygodę życia, lecz już wkrótce po tym bardzo poważnie zachorowała. Nie wiedziała jak funkcjonować w tej zupełnie nowej rzeczywistości i czy w ogóle uda jej się dojść do sprawności sprzed choroby. Jej życie stało się horrorem, a to wszystko zaczęło się od jednego małego kleszcza.

Kiedy postanowiłam sięgnąć po "Milion cudownych listów", szczerze powiedziawszy nie wiedziałam, czego się po niej spodziewać. Właściwie to zdecydowałam się na zapoznanie z tą pozycją z czystej ciekawości. W samym pomyśle na pisanie do ludzi motywujących listów jest coś niezwykle pozytywnego, oryginalnego i wyjątkowego, a to z pewnością były czynniki, które przyciągnął moją uwagę. Lubię ludzi, którzy emanują taką pełną ciepła aurą, tak samo jak podświadomie przyciągają mnie dobre emocje.

Autorka jest młoda, jednak jej książka spodoba się czytelnikom w każdym wieku – jest po prostu uniwersalna i życiowa. Nie ma ideałów, Jodi też nim nie jest ani też nigdy nie była, jednak zdecydowanie nie można jej zarzucić tego, że daje ludziom za mało siebie.

"Milion cudownych listów" inspiruje. W książce pojawia się sporo listów – i tych „prawdziwych”, które autorka pisała do kogoś czy do samej siebie, i tych stworzonych jako uzupełnienie książki oraz całej historii, ale nie tylko - koniecznie samemu trzeba się przekonać, co się za nimi kryje. Niejednokrotnie podczas czytania miałam ochotę na sięgnięcie po kartkę i napisanie listu, bo prawda jest taka, że niestety dawno tego nie robiłam (zresztą podejrzewam, że nie ja jedna). Nietrudno jest uwierzyć Jodi Ann Bickley, że słowa mają ogromną moc.

Wydawnictwo promuje historię Jodi jako „Podnoszącą na duchu historię dziewczyny, która myślała, że wszystko straciła” - i tak jest w rzeczywistości. Jest to bardzo trafne spostrzeżenie, jednak ta książka to też o wiele więcej. To naprawdę niesamowita relacja z życia (wydawałoby się) zwykłej osoby, a co najważniejsze - również rodzaj autobiografii. Mimo że Jodi tyle już w swoim życiu przeżyła i straciła, to potrafi dać ludziom wiele dobrej energii. "Milion cudownych listów" czyta się jak powieść, ponieważ autorka ma przy tym niezwykle przystępny styl i lekkie pióro

Historia opisana przez Jodi przede wszystkim daje nadzieję i jest pełna optymizmu– mimo często poruszanych w niej trudnych tematów. Po zapoznaniu się z jej treścią mogę zapewnić, że nie da się przejść obok tej pozycji obojętnie. "Milion cudownych listów" to nie tylko opis niesamowitego projektu. Jest to historia życia młodej kobiety, która nigdy nie miała łatwo, a mimo wszelkich przeciwności potrafiła zawsze czerpać siłę z tej bardziej pozytywnie nastawionej do świata strony swojej natury. Jest to też opowieść o dziewczynie, która nie poddawała się i cały czas miała nadzieję. To opowieść, która wydarzyła się naprawdę i da się to odczuć podczas czytania. "Milion cudownych listów" jest książką opowiadającą o tym, jak człowiek upada po to, aby powstać jeszcze silniejszym. Nie mogę zrobić nic innego, jak tylko tę pozycję serdecznie polecić!

Autor: Jodi Ann Bickley
Tytuł: Milion cudownych listów
Tytuł oryginału: One Milion Lovely Letters
Wydawnictwo: Insignis
Liczba stron: 272

"Love, Tanya" to kolejna opublikowana na naszym rynku pozycja napisana przez blogera, a właściwie brytyjską vlogerkę modową – Tanyę Burr. Chociaż w większości przypadków publikacje blogerów wydawane są dla ich fanów, w moim przypadku najczęściej trafiam najpierw na książki, a dopiero potem na profile ich autorów w mediach społecznościowych czy też serwisach internetowych. Tanya Burr nie była w tym przypadku wyjątkiem. Wracając do "Love, Tanya" – czym tak naprawę jest ta publikacja?

Muszę przyznać, że książka Tanyi to specyficzna pozycja – ani biografia, ani poradnik, chociaż posiada cechy ich obu. Autorka porusza naprawdę wiele tematów: znajdziemy w niej porady dotyczące mody, urody, ale także związków, życia, gotowania czy też pewności siebie i blogowania. To, co wyróżnia tę pozycje, to nie suche i bezosobowe rady, które możemy przeczytać w co drugim kolorowym czasopiśmie. Wszystko, o czym pisze Tanya wynika z jej doświadczeń, a jeżeli coś poleca, to jest to jedna z jej ulubionych rzeczy. Publikacja jest tak subiektywnie i lekko napisana, że momentami wydaje się, jakby znało się Tanyę osobiście – bo chociaż ta młoda kobieta osiągnęła już spory sukces, to nadal sprawia wrażenie „dziewczyny z sąsiedztwa”. Czytając "Love, Tanya" ma się wrażenie, jakby rozmawiało się z koleżanką.

Z Tanyą połączyło mnie więcej, niżbym się spodziewała. Jesteśmy w podobnym wieku i okazuje się, że chociaż mieszkamy w zupełnie innych krajach, to wychowałyśmy się na podobnej muzyce i książkach. W takich momentach człowiek zdaje sobie sprawę, że jednak świat jest mniejszy, niż się czasami wydaje.

Tanya w książce dużo pisze o swoim życiu, zwłaszcza o dzieciństwie i okresie dorastania. Tak jak wspomniałam, o którejkolwiek dziedzinie by nie pisała, autorka wszystko opatruje przykładami z własnego doświadczenia. Co więcej – zachęca czytelnika do wzięcia udziału w zabawie i zostaniu współautorem książki. Kiedy pojawia się w niej jakiś ranking (na przykład ulubionych wspomnień ze szkoły czy ulubionych ubrań i dodatków), to zaraz za nim znajduje się kilka stron, na których można stworzyć własną listę. Całość jest bardzo ładnie wydana, utrzymana w pastelowej kolorystyce i opatrzona wieloma zdjęciami Tanyi – także tymi z dzieciństwa!

Podsumowując – jest to bardzo przyjemna pozycja, która zawiera wiele przydatnych porad, z których można korzystać na co dzień. Chociaż wydaje się nie opisywać nic odkrywczego, to jestem pewna, że nie tylko fanki Tanyi dobrze spędzą z nią czas. Muszę przyznać, że osobiście podczas czytania czułam się bardzo zrelaksowana i do tego znalazłam w niej co najmniej kilka wskazówek, które z pewnością wprowadzę w życie. Polecam jako lekturę lekką, przyjemną i niezobowiązującą, a do tego pełną optymizmu i pozytywnej energii!

Autor: Tanya Burr
Tytuł: Love, Tanya
Tytuł oryginału: Love, Tanya
Wydawnictwo: Insignis
Liczba stron: 303