Shauna Niequist, jak sama o sobie pisze, jest żoną wspaniałego męża oraz matką dwójki cudownych dzieci. Ma także pracę, w której się realizuje i czuje się potrzebna. Nadchodzi jednak dzień, kiedy postanawia przewartościować swoje życie. Wbrew utrzymywanym przed samą sobą pozorom, nie czuje się szczęśliwa, jest ciągle zmęczona, ma zdecydowanie zbyt mało czasu dla bliskich i nawet organizm daje jej już znaki, że coś jest nie tak. Patrząc na opis i zapowiedzi „Pięknego życia” spodziewałam się publikacji trochę innego typu, połączenia poradnika i książki motywacyjnej. Pozycja ta to jednak historia kobiety, która w końcu zrozumiała, co jest w życiu najważniejsze i postanowiła dostosować do tego swoją codzienność.

Mocną stroną książki są wspomnienia autorki połączone z motywacją czytelnika do zmieniania własnego życia na lepsze – do tego Shauna Niequist robi to w bardzo wdzięczny, nienachalny sposób. Nie zachęca też do zmuszania się do osiągania coraz lepszych wyników, co często łączy się z przekraczaniem własnych możliwości. Zamiast tego namawia czytelników do zadbania o swoją stronę duchową, dzięki czemu skorzystamy nie tylko my, ale przede wszystkim nasi bliscy. Według Shauny zmiana priorytetów jest naprawdę ważna i okazuje się trudnym do zbudowania fundamentem, kiedy wciąż jesteśmy przytłaczani oczekiwaniami innych ludzi wobec nas.

Autorka często porusza też problemy, które są mi bliskie. Podejrzewam zresztą, że zna je z doświadczenia również wielu z Was. Mam tu na myśli między innymi nadmierną ambicję, dążenie do bycia idealnym czy niezdrowy perfekcjonizm. Każdy z nas ma w życiu coś, co wydaje mu się ważne, ale gdyby się głębiej nad tym zastanowić – tak naprawdę nie jest. Shauna stara się poprzez swoją książkę przekazać, że powinniśmy przemyśleć swoje postępowanie, czasami przystopować i zrelaksować się, mając przy tym świadomość tego, co jest w rzeczywistości ważne. Shauna Niequist pisze także o tym, jak często sami siebie krzywdzimy, biorąc na siebie zbyt wiele obowiązków, chociaż niejednokrotnie wcale nie jest to konieczne.

Interesującym zabiegiem wydawnictwa okazało się zastosowanie obwoluty-kolorowanki, dzięki czemu czytelnik może mieć w pewnym stopniu wpływ na wygląd swojego egzemplarza. Poza tym wiele osób lubi antystresowe kolorowanki, a ta forma znakomicie komponuje się z treścią „Pięknego życia”.

Uprzedzam, że jeżeli nie jesteście katolikami czy osobami kierującymi się w swoim życiu wiarą, to powinniście zastanowić się przed sięgnięciem po tę pozycję, ponieważ autorka często pisze o Bogu, który jest dla niej niezykle ważny. Dodam, że opisuje po prostu swoje odczucia i w żaden sposób nie próbuje nikogo nawracać, ale o swojej wierze pisze w naprawdę piękny sposób.

Nie jestem w stanie jednoznacznie sklasyfikować i ocenić tej pozycji. Z jednej strony zmusiła mnie ona do głębszej refleksji nad swoim życiem, a nawet wprowadzeniem do niego pewnych zmian. Podczas czytania miałam jednak poczucie, że autorka przeszła na jasną stronę w zbyt drastyczny sposób, na jaki większość ludzi nie mogłaby sobie pozwolić. Inspiracje i przemyślenia, które nachodzą czytelnika podczas zapoznawania się z książką Shauny Niequist są bezcenne i ponadczasowe, jednak momentami męczące są zbyt entuzjastyczne opisy autorki. Nie uważam się za pesymistkę, jednak nie wierzę, że istnieje możliwość stworzenia z życia całkowicie bezpiecznej przystani, gdzie każdy problem zostanie w końcu rozwiązany i wniesie ostatecznie coś dobrego. Do takiego sposobu myślenia chyba nikt mnie nie przekona. Nie potrafię się też zgodzić z kilkoma innymi twierdzeniami Shauny Niequist, jednak nie zmienia to faktu, że serdecznie polecam tę książkę, gdyż dzięki przemyśleniu wielu poruszonych w niej zagadnień można chociaż trochę zmienić swoją codzienność na lepsze – moim zdaniem to wystarczający argument, aby po tę pozycję sięgnąć. Może i jest chwilami trochę zbyt „cukierkowa”, ale dzięki temu daje nadzieję na nadejście lepszych dni. Życie jest piękne, trzeba tylko sobie dać szansę, żeby to dostrzec.

Autor: Shauna Niequist
Tytuł: Piękne życie
Tytuł oryginału: Present Over Perfect. Leaving Behind Frantic for a Simpler, More Soulful Way of Living
Wydawnictwo: Znak
Liczba stron: 235

Książka „#WstydźSię! O jednej z najbardziej niedocenianych sił rządzących światem” to pozycja, obok której nie można przejść obojętnie. Już sama okładka przyciąga wzrok i wręcz krzyczy, żeby zwrócić na nią uwagę. Temat, który porusza wzbudza burzliwe dyskusje, ponieważ mowa tu o publicznym napiętnowaniu w mediach społecznościowych i wiążącym się z nim wstydzie. Jon Ronson w książce wspomina również o korzeniach publicznego upokarzania i jego skutkach, a wszystko o czym pisze obrazuje przykładami z życia. W książce pojawia się kilka historii osób będącymi ofiarami swoich czynów, jednak czy zawsze kara za błędy była adekwatna do winy?

Jon Ronson postanowił wziąć na swoje barki temat, który jest bardzo aktualny, ale też niesamowicie ciężki. Pomysł pojawił się w myślach autora w momencie, kiedy spambot na Twitterze ukradł jego tożsamość. Piętnowanie w mediach społecznościowych to temat rzeka, a skutki takiego postępowania bywają przerażająco brutalne i to na skalę globalną. Tak naprawdę ten problem pojawił się i błyskawicznie rozwinął w ostatnich latach, kiedy to dostęp do Internetu stał się powszechny. Czytając książkę należy pamiętać, że takie działania mają miejsce również w Polsce, co najlepiej obrazują hejterzy.

Niestety, nie tylko im można coś zarzucić... Naprawdę aż czasami nie chce się wierzyć, jak nierozważnie postępują internauci w sieci. Przeraża również to, że obecnie większość dzieci korzysta z zasobów Internetu bez żadnej kontroli i sama byłam raz świadkiem, do czego potrafią się posunąć w wirtualnym świecie, a przecież skutki takich działań pozostają w Internecie na zawsze.

Jon Ronson w swojej książce przedstawił może skrajne przypadki, ale też w krajach anglojęzycznych media społecznościowe mają większy zasięg, a tym samym siłę rażenia. W trakcie czytania książki pojawiają się w związku z tym pytania, na przykład dlaczego dla niektórych konsekwencje działań są większe niż dla innych? Tak wielu ludzi wrzuca na swoje profile społecznościowe rzeczy na każdym poziomie absurdu, a jednak nie tracą pracy czy dobrego imienia jak bohaterowie publikacji Ronsona. Niestety, mimo kilku prób autorowi nie udało się odnaleźć odpowiedzi na to pytanie.

Dzięki książce dowiedziałam się, że istnieją już firmy, które zajmują się naprawą reputacji w sieci. W rzeczywistości jest to wbrew pozorom bardzo trudne i czasochłonne, a efekty nie są wieczne, bo to, co raz znalazło się w Internecie, prawdopodobnie nigdy całkowicie nie zniknie – miejmy tego świadomość. W związku z powyższym na taką usługę stać jedynie nielicznych.

Po „#WstydźSię!” nie spodziewajcie się poważnego dzieła naukowego. Ronson jest dziennikarzem i pisze bardzo przystępnym stylem. Kiedy człowiek czyta historie ludzi opisane we „#WstydźSię!”, to dochodzi do wniosku, że nie jest z nim tak źle, jak myślał. Z drugiej strony przerażające jest, jak wiele osób ma naprawdę ogromne problemy ze sobą, a do tego często przenoszą je na innych. Mimo trudnego tematu książkę lekko i bardzo szybko się czyta. Chociaż nie wyróżnia się ona w jakiś wyjątkowy sposób, to jednak jej główną zaletą jest fakt, że uświadamia skalę okrutnego zjawiska, jakim jest publiczne zawstydzanie. Podejrzewam, że „#WstydźSię!” niejedną osobę zmusi do zastanowienia się nad sobą i swoim postępowaniem – czasami łatwo coś przyjdzie do głowy, a jeszcze łatwiej jest to zrobić, nie myśląc ani nie zdając sobie sprawy z konsekwencji takiego czynu. Ta książka to tak naprawdę ostrzeżenie przed nami samymi – uważajcie, co, jak i gdzie publikujecie w sieci. Wszystko jest dla ludzi, ale też trzeba ze wszystkiego trzeba korzystać z rozsądkiem.

Autor: Jon Ronson
Tytuł: #WstydźSię! O jednej z najbardziej niedocenianych sił rządzących światem
Tytuł oryginału: So You've Been Publicly Shamed
Wydawnictwo: Insignis
Liczba stron: 335

Nowa książka Danny'ego Penmana to poradnik, który ma na celu przybliżyć nam pojęcie mindfulness i wskazać korzyści z praktykowania codziennych medytacji. Przeciętny człowiek na dźwięk słowa medytacja wyobraża sobie zapewne pozostającego w bezruchu w siadzie skrzyżnym mnicha o azjatyckich rysach, który wydobywa z siebie jednostajny monotonny dźwięk. Przyznaję, że słysząc o medytowaniu sama kiedyś podchodziłam do tej czynności raczej z powątpiewaniem i pewnymi uprzedzeniami. Danny Penman przekonuje, że są to kolejne ze stereotypów, które nas niejednokrotnie blokują przed spróbowaniem czegoś nowego i moim zdaniem udaje mu się skutecznie je obalić.

„Mindfulness: droga do kreatywności” składa się z kilku części. Na początku autor przybliżył tematykę uważności i medytacji oraz przedstawił korzyści wynikające z jej praktykowania. Poruszył również zagadnienie kreatywności oraz jej powiązania z procesem mindfulness. Największą część publikacji zajmuje opis programu rozwoju kreatywności, który składa się z czterech etapów, a tym samym powinien trwać cztery tygodnie. Nie są to jednak suche fakty i instrukcje do wykonywania ćwiczeń, bo pomiędzy nimi pojawiają się również różne powiązane z danym etapem treści (np. odwołania do badań naukowych) oraz sporo słów zachęty i motywacji od autora. Na końcu książki znajduje się jeszcze garść informacji o treningu uważności, potencjalnych problemach z medytacją (np. kryzys piątego tygodnia) czy korzyściach wynikających z jej regularnego praktykowania. Do książki dołączona została płyta CD z sześcioma nagraniami, które mają pomóc na poszczególnych etapach programu we wprowadzaniu w życie różnych rodzajów medytacji.

Bardzo spodobało mi się, że w książce zawartych jest wiele wypowiedzi osób rozpoczynających swoją przygodę z medytacją. Część z nich bardzo dobrze wypowiada się o jej pozytywnych skutkach, jednak większość wyraża swoje problemy podczas prób jej praktykowania i wątpliwości, co do dalszych efektów. Danny Penman za każdym razem próbuje wyjaśnić, skąd mogą brać się takie myśli i niedogodności oraz stara się dać podpowiedź czy radę, jak postępować dalej. Autor zresztą cały czas motywuje i próbuje zniechęcić do poddawania się, wykorzystując przy tym logiczne i konkretne argumenty. Tym, co przeszkadzało mi podczas zapoznawania się treścią książki były liczne powtórzenia. Rozumiem, że miały na celu utrwalenie wiadomości oraz pewne ułatwienie podczas praktykowania medytacji. Osobiście momentami jednak lekko mnie to irytowało, kiedy zastanawiałam się, czy przypadkiem nie otworzyłam książki nie na tej stronie i czytam drugi raz to samo.

Co z efektami? Od razu zaznaczę, że sam autor stara się nie mydlić nikomu oczu i obiecywać gwiazdek z nieba czy też natychmiastowych efektów. Z mindfulness'em nie chodzi o to, aby osiągać niewiarygodne cele czy zmieniać całe życie. Technika ta powinna wprowadzić pewne pozytywne zmiany w naszą codzienność, ale nie zawsze będą one łatwe czy od razu widoczne. Ja jestem dopiero na początku swojej drogi i właściwie nie spodziewałam się jakichś konkretnych efektów. Po kilku próbach zauważyłam jednak, że czasami w krytycznym momencie wystarczy zamknąć oczy, wyciszyć się i skupić jedynie na oddechu, a naprawdę udaje się chociaż trochę uspokoić. Za pierwszym razem wydawało mi się to wręcz nieprawdopodobne, że tak niewiele potrzeba, jednak to działa – może nie zawsze i nie z taką samą mocą, ale jednak. Czekam teraz na dalsze rezultaty, bo zrozumiałam, że wbrew początkowym wątpliwościom przekonałam się, że jednak warto próbować.

Moim zdaniem autorowi udało się osiągnąć obrany na początku cel i zachęcić potencjalnego czytelnika do znalezienia w swoim życiu chwil dla uważności, a zrobił to przede wszystkim dzięki bardzo przystępnym oraz otwartym stylu przedstawienia tematyki. Traktuje medytację jako czynność, którą każdy może wprowadzić do swojej codzienności, ale nie narzuca sztywnego sposobu jej wykonywania czy osiągania poprzez nią określonego efektu. Oczywiście w swojej publikacji zawarł kilkutygodniowy program, który ma wprowadzić początkującą osobę w techniki medytacyjne oraz ukazuje przykładowe korzyści wynikające z jej praktykowania, jednak do niczego nie przekonuje na siłę i pozwala na dowolność oraz dostosowanie do własnych potrzeb czy stylu życia. Właśnie to swobodne podejście, dawanie wskazówek i otwarcie się ze strony czytelnika na często obronne podejście w związku z medytacją, są mocną stroną tej książki. Jeżeli chcecie dopiero rozpocząć praktykowanie uważności, ale nadal macie w związku z tym wątpliwości albo kiedy jeżeli już zaczęliście medytować, a jednak napotykacie na swojej drodze jakieś problemy, to ta pozycja jest zdecydowanie dla Was.

Cykl/Seria: Samo Sedno
Autor: Danny Penman
Tytuł: Mindfulness: droga do kreatywności. Twórz, rozwijaj się i znajdź swoje miejsce w pędzącym świecie
Tytuł oryginału: Mindfulness for Creativity. Adapt, create and thrive in a frantic world
Wydawnictwo: Edgard
Liczba stron: 159

Publikacja, o której chcę dzisiaj napisać, na pierwszy rzut oka nie prezentuje się zbyt imponująco. Okładka jest dość minimalistyczna – białe tło, a na nim dość wymowna, do połowy pusta (czy też właściwie do połowy pełna?) szklanka. To, co najbardziej przyciąga w niej uwagę, to wyróżniający się pomarańczową barwą tytuł – "Szczęśliwszy o 10%". Nawet zanim dowiemy się, czego tak naprawdę dotyczy książka, od razu intryguje nas komunikat zawarty w tytule. Może i na początku to 10% wydaje się być niewielką ilością, jednak po przemyśleniu i odniesieniu go do konkretnego kontekstu okazuje się, że to całkiem sporo.

Wracając jednak do samej książki – o czym ona tak w ogóle jest? Na początku muszę stwierdzić, że jest trudna do sklasyfikowania. Nie jest to ani biografia, ani poradnik , ani też publikacja popularnonaukowa, a jednak posiada cechy każdej z nich. Autor na początku opisuje swoje życie zawodowe, powoli dochodząc do momentu, kiedy dostał ataku paniki podczas prowadzenia programu na żywo. Zdał sobie wtedy sprawę, że posiada problem, z którym nie jest sobie w stanie sam poradzić. Okazuje się, że był to pierwszy krok, który skierował go ku zainteresowaniu się medytacją i zagadnieniem uważności. Mimo że początkowo był pewien, że to zupełnie nie dla niego.

Autorem książki "Szczęśliwszy o 10%" jest amerykański prezenter, który postanowił przedstawić część swojego życia i problemów, a zarazem przybliżyć czytelnikom tematykę medytacji oraz teorii uważności. Jak podkreśla, na początku sam był (delikatnie mówiąc) sceptycznie nastawiony do tych aktywności, jednak z czasem jego podejście się zmieniło. Jako dziennikarz miał okazję rozmawiać z kilkoma guru medytacji i buddyzmu, aż w końcu postanowił sam spróbować. Nie wszystko jednak było takie proste, jakby się wydawało i od początku działało tak, jak powinno – po więcej szczegółów zapraszam do zapoznania się z książką.

Styl autora jest lekki i bardzo przystępny. Chociaż w życiu prywatnym raczej bym się z Dan'em Harris'em nie polubiła, to jego książkę czytało mi się naprawdę dobrze i co więcej – wierzyłam w to, co pisze. Autor nie próbuje czytelnikowi nic wmówić na siłę, do niczego przekonywać, ani nie obiecuje cudownych czy natychmiastowych zmian w jego życiu. Jednak w sposobie, w jaki przedstawia swoją historię i różne oblicza medytacji, czytelnik jest w stanie mu zaufać i przynajmniej spróbować doświadczyć tego, co proponuje – bo może jemu też uda się dzięki kilku minutom dziennie stać się szczęśliwszym o 10%.

Na końcu książki znajduje się naprawdę dobre podsumowanie dotychczasowych doświadczeń z medytacją Dan'a Harris'a oraz epilog obejmujący opis zmian w jego życiu, na które prawdopodobnie pośredni wpływ miało jego praktykowanie uważności. Za tym rozdziałem znajduje się również dodatek, w którym autor podaje kilka wskazówek przeznaczonych dla początkujących, którzy pragną rozpocząć swoją przygodę z medytacją (jak podkreśla, zostały one skonsultowane ze specjalistami w tej dziedzinie, a jak można się przekonać podczas czytania książki, Dan Harris w ciągu swojego życia kilku ich poznał). Co ważniejsze, autor nie kreuje siebie jako wszechwiedzącego czy chodzącego ideału – potrafi pokazać siebie ze wszystkich, nawet tych najgorszych stron. Do tego całość publikacji została okraszona jego specyficznym poczuciem humoru i nutą cynizmu.

Dan Harris od początku nie obiecuje magicznych efektów, jednak daje nadzieję na wprowadzenie pozytywnych zmian w swoim życiu. Może i sama nie zostałam do końca przekonana do wykorzystania tej metody u siebie, ale muszę przyznać, że autor był tego bliski, między innymi dzięki przedstawieniu wszystkiego w prosty i interesujący sposób. Nie udaje, że wszystko mu się podoba i że dzięki medytacji wszedł na ścieżkę oświecenia, a jednak udało mu się wprowadzić do swojej codzienności coś, co pomagało i nadal pomaga mu w życiu. Dla mnie ważne jest to, że autor nie jest bezkrytyczny, a czasami przedstawia wręcz sceptyczne podejście do tematu – to uwiarygadnia nie tylko jego postać, ale także stawiane przez niego tezy. Oprócz odniesień do swojego życia i doświadczeń, Dan Harris nawiązuje także do opinii ważnych w środowisku buddyzmu postaci oraz ich podejścia do tematu, a także kilka razy przedstawia informacje na temat badań nad medytacją i skutków jej wykorzystywania. Książkę mogę polecić wszystkim, którzy zainteresowani są tematyką medytacji, fanom wszelkiego rodzaju poradników mających na celu poprawę życia, ale także osobom ciekawym kulis pracy w dużej stacji telewizyjnej. W książce nie brakuje tak zwanych smaczków, w tym można poznać sporo dość osobistych (i czasami wręcz do bólu szczerych) informacji o pracownikach stacji ABC.

Cykl/Seria: Samo Sedno
Autor: Dan Harris
Tytuł: Szczęśliwszy o 10%
Tytuł oryginału: 10% happier: how I tamed the voice in my head, reduced stress without losing my edge, and found self-help that actually works - a true story
Wydawnictwo: Edgard
Liczba stron: 263

Z nieznanego mi powodu właściwie od zawsze interesuję się wszystkim, co związane jest z Anglią i jej mieszkańcami. Intryguje mnie ich szeroko pojęta kultura, szczególnie literatura. Kiedy zobaczyłam „Przejrzeć Anglików. Ukryte zasady angielskiego zachowania”, wiedziałam, że to pozycja dla mnie! Na stronie wydawnictwa Muza książka polecana jest jako „lektura obowiązkowa dla tych, którzy wybierają się do Wielkiej Brytanii, i dla tych, którzy już tam są”, a ja dodam, że także dla tych, którzy jak ja są nią zafascynowani i chcą dowiedzieć się o niej czegoś więcej [...]. Dalszy ciąg mojej opinii znajdziesz [tutaj].

Cykl/Seria: Spectrum
Autor: Kate Fox
Tytuł: Przejrzeć Anglików. Ukryte zasady angielskiego zachowania
Tytuł oryginału: Watching the English: The Hidden Rules of English Behaviour
Wydawnictwo: Muza
Liczba stron: 624