Ostatnio pisałam o książce 1000x połącz kropki. Pejzaże miast Thomas'a Pavitte'a, która niezwykle mi się spodobała i nadal pozwala mi się zrelaksować. Dzisiaj przybliżę Wam inny tytuł tego artysty – "Kwerkle. Zwierzęta". Kwerkle to zupełnie inne kolorowanki, które całkowicie mnie oczarowały i podstępnie zmusiły do zainwestowania w lepsze kredki. Jak do tego doszło i czym wyróżniają się Kwerkle?



Kojarzycie kolorowanki, które miały ponumerowane pola i trzeba było każde z nich pokolorować danym kolorem? Jako dziecko bardzo je lubiłam, chociaż od początku było wiadomo, co przedstawia rysunek. Kwerkle działają na podobnej zasadzie. Patrząc na kolorowankę czekającą na wypełnienie widać jedynie różnej wielkości nakładające się na siebie kółka. Niektóre części tych kółek są ponumerowane od 1 do 5 i do każdego rysunku potrzeba pięciu kredek (więcej wskazówek dotyczących doboru kolorów znajduje się na początku książki).



Kwerkle można wypełniać na wiele sposobów, a rezultat zaskakuje! Zanim nie zacznie się wypełniać odpowiednich części kół, bardzo trudno jest zgadnąć, co rysunek przedstawia, a nawet jeżeli uda się to rozpoznać, efekt końcowy i tak zadziwia! Sposób, w jaki autor stworzył te szkice jest naprawdę intrygujący, a ostateczny wynik prezentuje się wspaniale niezależnie od metody.



Jakie zwierzęta można znaleźć w "Kwerklach. Zwierzętach"? Żyrafę, wielbłąda, konia, sowę, lisa, kobrę, kaczątko, psa, łabędzia, wilka, orła, nosorożca, słonia, żółwia, orangutana, papugę, pandę czerwoną, koguta, żabę i koalę. Jest w czym wybierać! Dzięki perforowaniu można łatwo wyrwać kartki - w tym momencie wyobraziłam sobie ścianę zapełnioną takimi rysunkami i wydaje się to dość interesująco prezentować.



W jaki sposób "Kwerkle. Zwierzęta" sprawiły, że postanowiłam zaopatrzyć się w nowe kredki? Przyznam, że do tej pory kolorowałam wszystko kredkami, które pozostały mi z dzieciństwa i szczerze powiedziawszy nie są już w najlepszym stanie. Nie raz przeszkadzało mi, że co kilka ruchów któryś z kolorów się łamie, a potem nie dało się porządnie takiej kredki naostrzyć. Kiedy jednak zaczęłam kolorować Kwerkle stało się to wyjątkowo irytujące, zwłaszcza podczas wypełniania największych powierzchni i wymagających precyzji najmniejszych kółeczek. Poza tym czasami miałam wizję pokolorowania rysunku konkretnymi barwami, a przykładowo brakowało mi odcieni – ciężko wykonać niewprawnej ręce obrazek w pięciu odcieniach szarości, kiedy ma się do wyboru tylko jedną kredkę i ewentualnie ołówek. Albo kiedy kilka żółtych kredek z różnych kompletów ma prawie identyczny odcień...



Zdaję sobie sprawę, że jeżeli ktoś potrafi, to jest w stanie z użyciem średniej jakości kredek wyczarować wspaniałe dzieła. Osobiście jednak nie posiadam takiego talentu, a kolorowanie powinno sprawiać przyjemność. Teraz daje mi ono jeszcze więcej frajdy i nie narzekam na brakujące kolory czy odcienie! Do tego uwielbiam żywe kolory, a obecnie moje kolorowanki właśnie w takich barwach występują.



Zadziwia mnie cały czas, jak Kwerkle potrafią wciągnąć. Pierwszy rysunek wypełniałam w kilku podejściach, jednak od tamtej pory staram sobie znaleźć więcej czasu przed rozpoczęciem kolorowania. Kiedy już dobiorę sobie kredki i zacznę uzupełniać jedną z kółkowych kolorowanek, nie potrafię jej odłożyć przed zakończeniem, tak bardzo jestem ciekawa ostatecznego rezultatu! Nie przeszkadza mi w tym ściemnianie za oknem, ani przechodzący nade mną domownicy (gdyż moją ulubioną pozycją do kolorowania Kwerkli okazało się leżenie na brzuchu na środku pokoju). Ale cóż robić, kiedy nadejdzie wena... Kiedy chwalę się dziełem po zakończeniu, wszyscy rozumieją, dlaczego tak mnie to wciąga.



Na koniec zdradzę, jaki jest mój ulubiony sposób na wypełnianie Kwerkli. Zanim zacznę wypełniać obrazek szybko sprawdzam zwierzę, które mam zaraz pokolorować i staram się dobrać pięć kolorów czy odcieni, które mi się najbardziej z nim kojarzą. Potem zaczynam kolorować najciemniejszą kredką, a po następne z wybranych sięgam pod wpływem intuicji, starając się, aby na początku kolorować wyrazistszymi barwami. Osobiście jeszcze się na tej metodzie nie zawiodłam, chociaż mam jeszcze ochotę spróbować pójść na żywioł, nie mając pojęcia, co będę kolorować i wybrać zupełnie szalone kolory. Serdecznie polecam Wam "Kwerkle. Zwierzęta" - zwłaszcza osobom, które uwielbiają kolorowanki dla dorosłych, bo dla nich zdecydowanie jest to pozycja obowiązkowa.

Cykl/Seria: Kwerkle
Autor: Thomas Pavitte
Tytuł: Kwerkle. Zwierzęta
Tytuł oryginału: Querkles. Animals
Wydawnictwo: Insignis
Liczba stron: 50

Pośpiech jest domeną naszych czasów. Wszyscy się gdzieś spieszymy. Cały czas pragniemy zdobyć jeszcze więcej informacji. Nigdy na nic nie mamy wystarczająco dużo czasu. Pytanie brzmi: czy to świat nas popędza, czy to my sami siebie próbujemy przegonić? Czy niejednokrotnie sami nie potęgujemy własnego stresu, którego i tak wokół nas nie brakuje? Może czasami warto na chwilę zwolnić, wyciszyć się i zapomnieć na chwilę o tych wszystkich rzeczach do zrobienia „na wczoraj” (a chyba prawie każdy ma ich o wiele więcej, niż jest w stanie zmieścić w dobie). Właśnie na te pytania można znaleźć odpowiedź w "Dzienniku uważności".

Zainteresował mnie opis "Dziennika uważności", w którym znajdowały się informacje o tym, że ćwiczenia znajdujące się w książce pomagają zmniejszyć stres i można je wykonywać prawie wszędzie. Po "Dziennik uważności: ćwiczenia, które pomogą ci odnaleźć spokój i harmonię w każdej sytuacji" początkowo sięgnęłam z czystej ciekawości, jednak już pierwsza strona tej pozycji zmusiła mnie do głębszej refleksji.

Na początku książki znajduje się wyjaśnienie, czym jest uważność oraz po co tak naprawdę jest nam ona potrzebna. Dalej znajdują się odpowiedzi na pytania, między innymi jak zacząć ćwiczyć uważność oraz czy te działania rzeczywiście działają. Na pozostałą część książki składają się cytaty oraz propozycje ćwiczeń uważności. Jeżeli chodzi o cytaty, to pochodzą one z bardzo różnorodnych źródeł (wymienionych na końcu książki) i są niezwykle trafne oraz dobrze komponujące się z całością. Zgodnie z zapowiedzią, ćwiczenia zawarte w publikacji można wykonywać prawie wszędzie. Uważam, że najlepiej modyfikować je na swój sposób, wtedy staną się jeszcze bardziej efektywne. Osobiście części nie mam zamiaru wykonywać, ale wiele z nich mnie zainteresowało, a są tak skonstruowane, że spokojnie można pokusić się o personalizację.

"Dziennik uważności" dopełniają ilustracje, które są proste i jednokolorowe. Próbowałam kilka razy wykonać ćwiczenia i zdziwiłam się, jak pozwoliły mi się one wyciszyć – wystarczyło tylko trochę chęci. Obrazki znajdujące się przy każdym ćwiczeniu częściowo też pomagały w uspokojeniu się i nie rozpraszały, dzięki czemu doskonale spoiły całość. "Dziennik uważności" to minimalistyczna forma, która została wypełniona wartą uwagi treścią i swojego rodzaju przesłaniem. Sama książka nie czyni cudów i nie zmieni naszego życia, ale moim zdaniem warto skorzystać ze wskazówek w niej zawartych.

W ostatni weekend w jednym z telewizyjnych magazynów śniadaniowych usłyszałam coś, co mnie zastanowiło. Nie jestem w stanie przytoczyć dokładnie słów gościa programu, ale mówił o tym, że czasami w ciągu jednego dnia odbieramy więcej informacji, niż człowiek żyjący w średniowieczu przez całe życie. Jestem w stanie uwierzyć, że tak jest w rzeczywistości. Informacje są łatwo dostępne i wręcz atakują nas z każdej strony, a i tak mamy wrażenie, że ciągle wiemy za mało (a przynajmniej ja tak mam). Oczywiście, że nie mamy co się porównywać z ludźmi średniowiecza, ale przecież jakoś żyli, więc jeżeli zrobimy sobie trochę przerwy od wszystkiego raz na jakiś czas, to nic się nie stanie. Mamy tylko jedno życie i warto cieszyć się pięknem chwili. Jeżeli nie wiecie do czego zacząć, "Dziennik uważności" i zawarte w nim ćwiczenia z pewnością w tym pomogą.

Autor: Corinne Sweet
Tytuł: Dziennik uważności: ćwiczenia, które pomogą ci odnaleźć spokój i harmonię w każdej sytuacji
Tytuł oryginału: The Mindfulness Journal
Wydawnictwo: Insignis
Liczba stron: 224



Jest też inny dobry sposób na zatrzymanie się, skupienie, a przy tym twórcze wyżycie się. Co mam na myśli? Kolorowanki!

W tym samym czasie, co "Dziennik uważności" wydawnictwo Insignis wydało "Kolorowankę uważności", która jest dla niej swojego rodzaju uzupełnieniem. Nie są to publikacje integralnie ze sobą powiązane, więc można posiadać jedną albo drugą, jednak razem tworzą interesujący zestaw.



Nie jestem w stanie stwierdzić, na ile znajdujące się w opisie słowa o jej działaniu antystresowym mają odzwierciedlenie w rzeczywistości, ale wypełnianie "Kolorowanki uważności" sprawia mi ogromną przyjemność. Aby pokazać, co mniej więcej można w tej pozycji znaleźć, zamieszczam poniżej dwa wypełnione przeze mnie obrazki. Dodam, że do książki dołączone jest pięć kredek, co pozwala na rozpoczęcie kolorowania od razu!



Autor: Emma Farrarons
Tytuł: Kolorowanka uważności: artystyczna terapia antystersowa dla zabieganych
Tytuł oryginału: The Mindfulness Colouring
Wydawnictwo: Insignis
Liczba stron: 106