Jest Halloween, a Cole uczęszcza już do szóstej klasy, uznał więc, że nadeszła pora na coś więcej niż zbieranie cukierków. Chłopiec słyszał, że w okolicy zamieszkał mężczyzna, który przygotowywał efekty specjalne w Hollywood. Stworzona przez niego uliczka strachu robi podobno niezwykłe wrażenie, więc Cole postanawia zwiedzić ją wraz z przyjaciółmi. Żadne z nich nie spodziewa się jednak tego, co się wydarzy. Przyjaciele chłopca zostaną porwani, a on sam podąży im na ratunek. Dzieci trafią do niezwykłej krainy, na którą składa się Pięć Królestw. Chcąc ratować Daltona i Jennę, Cole wpadnie w ogromne tarapaty i przeżyje niejedną przygodę, na swojej drodze spotka także niezwykłych sprzymierzeńców…

"Łupieżcy niebios" to pierwsza powieść Brandona Mulla, jaką miałam przyjemność przeczytać, jednak już teraz mogę zapewnić, że nie będzie ostatnia*. Słyszałam wcześniej wiele pochlebnych opinii o jego książkach, szczególnie o serii „Baśniobór”, ale nie miałam okazji się z nimi zapoznać. Na początku zastanawiałam się, czy "Łupieżcy niebios" to historia dla mnie. Bardzo lubię powieści dla dzieci i młodzieży, ale opis tej, jakkolwiek interesujący, brzmiał znajomo – chłopiec, który musi uratować tajemniczą krainę? Przecież to już było nie raz. Tytuł, chociaż intrygujący, zbytnio kojarzył mi się z podniebnymi piratami, a okładka (ilustrująca fragment treści), mimo że przyjemna dla oka, wydała mi się dziwna. Moje obawy okazały się jednak nieuzasadnione, bo to powieść zdecydowanie wyjątkowa i warta uwagi!

Owszem, głównym bohaterem jest chłopiec, który ma do wykonania ważne i niebezpieczne zadanie (nawet niejedno). "Łupieżców niebios" także można luźno powiązać z wizją podbijających przestworza piratów. Jednak to dopiero początek. Odnoszę wrażenie, że Brandon Mull ma niczym nieograniczoną wyobraźnię. Autor sam podkreślił w nocie do czytelników, że w "Łupieżcach niebios" opisał dopiero jedno z Pięciu Królestw, a każde z nich jest inne. Zresztą wrzuca czytelnika na głęboką wodę i nie pozwala mu się nudzić, ponieważ od samego początku akcja wartko się rozwija, a do tego w każdym rozdziale Mull serwuje kolejne niespodzianki, zagadki, nowości, wyjaśnienia… Długo można by wymieniać, ale uwierz mi na słowo, że potrafi zaskoczyć!

Kolejną zaletą Brandona Mulla jest umiejętność tworzenia wyrazistych bohaterów o różnorodnych osobowościach. Szczerze powiedziawszy, miałabym problem ze wskazaniem ulubionej postaci, ponieważ jest ich niemało, a wiele z nich naprawdę polubiłam. Wracając jeszcze do wyobraźni autora – stworzył on świat, w którym zadbał o każdy szczegół. Podział Obrzeży jest wyraźny, pojawiają się oryginalne stworzenia i przedmioty, a każdym królestwem rządzą inne prawa. Mull ukazuje także magię; ona również nie istnieje „tak po prostu”, tylko funkcjonuje według określonych reguł. Oczywiście nie wszystko zostało jeszcze wyjaśnione, a zakończenie pozostawia bez odpowiedzi wiele pytań, ale to powieść naprawdę rozbudowana oraz wielowątkowa i jestem pewna, że w kolejnych częściach wszystkie zagadki zostaną rozwikłane. Momentami fabuła może wydawać się zagmatwana, jednak warto czytać dalej i powoli odkrywać kolejne fragmenty układanki.

Już nie mogę się doczekać dalszego ciągu przygód Cole’a i jego przyjaciół, bo to jedna z tych opowieści, na których kontynuację czeka się z niecierpliwością. Pociesza mnie jedynie fakt, że mogę w międzyczasie zapoznać się z innymi powieściami Brandona Mulla, mam nadzieję, że równie fascynującymi. Chociaż "Łupieżcy niebios" skierowani są do grupy młodszych nastolatków, jestem pewna, że wielu starszych czytelników znajdzie tu coś dla siebie – szczególnie ci, którzy lubią pełną przygód fantasy. Połączenie baśniowości/elementów baśniowych oraz balansowania na granicy jawy i snu dało niesamowity efekt. W książce nie brakuje też humoru, dzięki czemu czyta się ją z jeszcze większą przyjemnością. Nie jest to historia o niczym, tylko przemyślana opowieść, w której pomiędzy wierszami autor przemycił kilka uniwersalnych prawd i morałów tak, by były przystępne dla młodych czytelników. I Ty wyrusz do świata wyobraźni po niezwykłą przygodę!

Cykl/Seria: Pięć Królestw t. 1
Autor: Brandon Mull
Tytuł: Łupieżcy niebios
Tytuł oryginału: Sky Raiders
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 440

*Na blogu jako pierwsza pojawiła się opinia do "Baśnioboru", jednak "Łupieżcy niebios" w rzeczywistości były pierwszą książką autorstwa Brandona Mulla, którą przeczytałam. Pierwotnie powyższy tekst został opublikowany w serwisie Ravelo.pl [klik].

Trzynastoletnia Kendra oraz jej o dwa lata młodszy brat Seth na dwa i pół tygodnia trafiają pod opiekę dziadka, którego właściwie nie znają. Wszystko wskazuje na to, że spędzą ten czas w miejscu na końcu świata, niewiarygodnie się nudząc ze zdziwaczałym staruszkiem oraz jego pomocnikiem i gosposią. Im dłużej rodzeństwo przebywa jednak w domu dziadka i im częściej niesforny acz sprytny Seth zaczyna łamać zakazy, tym więcej tajemnic oraz dziwnych rzeczy odkrywają. Z czasem nadejdzie kulminacyjny moment, kiedy w końcu dziadek powie im prawdę… a przynajmniej jej część. Tak, to zdecydowanie będzie przygoda ich życia! Tylko czy poradzą sobie z tym, co się wydarzy? Czy rozsądnej i przestrzegającej zasad Kendrze uda się ustrzec brata i siebie samą przed wszystkimi błędami? A jeżeli nie, to jakie czekają ich konsekwencje?

"Baśniobór" to druga powieść Brandona Mulla, którą miałam okazję przeczytać, a także kolejna urządzona przez niego uczta dla wyobraźni. Po raz drugi zachwyciłam się ukazaną w książce rzeczywistością, mnogością magicznych stworzeń i praw nimi rządzących oraz różnorodnością przeciwności, które bohaterowie spotykają na swojej drodze. Jestem pewna, że sięgnę jeszcze po niejedną książkę napisaną przez Brandona Mulla i będę się przy niej doskonale bawić. Jego styl i pomysłowość przemawiają do mnie, a nieokiełznana fantazja wyróżnia go spośród innych autorów książek fantasy dla młodzieży (i nie tylko).

Bohaterowie występujący w powieści są bardzo różnorodni. Jedni wzbudzają sympatię, inni obrzydzenie. Części kibicujemy, a niektórzy irytują swoim zachowaniem. Nie można się także z nimi nudzić, bo potrafią zaskoczyć! Niektóre motywy może i są znane, może i nawiązują do innych (zresztą Brandon Mull przyznaje się, że są to zabiegi celowe). Zdarza się, że dość szybko można domyślić się rozwiązania niektórych wątków. Jednak autorowi nie brakuje oryginalności oraz lekkości pióra i nie pozwala czytelnikowi na znużenie, dzięki czemu nic nie odbiera radości z poznawania przygód dwójki młodych bohaterów.

Kiedy już raz wejdzie się do Baśnioboru to chce się więcej i więcej. Razem z bohaterami pragnie się odkrywać jego sekrety, chociaż osobiście nie chciałabym się znaleźć na ich miejscu. Bo o ile byłabym zachwycona podziwiając wróżki, o tyle napotkanie na swojej drodze sprytnej i niebezpiecznej wiedźmy nie należy do moich marzeń.

Chociaż książka przeznaczona jest dla młodszej grupy wiekowej, to myślę, że jest to jedna z tych powieści, która spodoba się wielu pokoleniom. Może nie jest to pozycja dla każdego, ale jeżeli już ktoś wciągnie się w jej świat, to nie będzie żałował spędzonego z nią czasu.

Zastanawia mnie tylko kilka (moim zdaniem) dość drastycznych scen w tej książce przeznaczonej dla młodych czytelników, ale może to po prostu moja wybujała wyobraźnia mi to podpowiada. A może w tym właśnie tkwi sekret autora, którego książki mogą podobać się czytelnikom w każdym wieku? Przecież tradycyjne baśnie także są mroczne i niepokojące, a jednak rzesza ludzi (w tym ja!) je uwielbia.

„Baśniobór

NIKT, KTO TU WCHODZI,
NIE WYJDZIE
NIEZMIENIONY

NIEUPRAWNIONYM WSTĘP
WZBRONIONY POD KARĄ
OBRÓCENIA W KAMIEŃ”*.

Dokładnie tak autor postanowił rozpocząć swoją powieść. Czy miał rację? Aby się o tym przekonać, koniecznie trzeba sięgnąć po jego książkę. A może lepiej nie… Bo czy warto ryzykować przemianę w kamień? Ja podjęłam wyzwanie i nie żałuję!

Cykl/Seria: Baśniobór t. 1
Autor: Brandon Mull
Tytuł: Baśniobór
Tytuł oryginału: Fablehaven
Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 344

*Mull B.: Baśniobór. Warszawa 2012, s. 7.